مایل به کمی شعر....؟

دیگر بویی از زندگی در اینجا به مشام نمی خورد. مدت هاست که همه رفته اند. مدت هاست که فقط من مانده م و...... شهری خالی؛ با دلی شکسته.... روز های تکراری؛روز هایی پر از بیکاری فقط ماندم و خورشیدی خاموش و شب هایی تاریک تر از قبل. حالا فقط من ماندم و تنهایی قلب سیاهم. ولی من به تنهایی یک شهرم. یک شهر از غم و غصه و اشک لحظه های بیزاری. شهری پر از خالی* شعر خودم بود ممنون می شم نظرتون رو بگید تا ایراد هاش رو برطرف کنم.