«Eternal silence, eternal understanding» روی این ایده می‌ایسته که بعضی فهم‌ها فقط توی سکوت شکل می‌گیرن، نه توی حرف زدن. سکوت ابدی اینجا می‌تونه یعنی جایی که توضیح، توجیه، دعوا یا دفاع تموم شده؛ وقتی آدم دیگه چیزی رو به زبان نمیاره چون به یه پذیرش عمیق رسیده. از اون طرف «درک ابدی» نتیجه‌ی همون سکوته. یعنی فهمی که سطحی یا لحظه‌ای نیست، از جنس فهمیه که با تجربه، درد، یا هم‌زیستی طولانی به‌دست میاد. نه با کلمه، نه با توضیح، بلکه با بودن...

جوانا سر متاب از پند پیران که رای پیر از بخت جوان به شبی میگفت چشم کس ندیدست ز مروارید گوشم در جهان به اگرچه زنده‌رود آب حیات است ولی شیراز ما از اصفهان به سخن اندر دهان دوست شکر ولیکن گفته ی حافظ از آن به "بخشی از غزل 419 حافظ"

قدرش را ندانستند، تا زمانی که به خودشان آمدند و فهمیدند که اون دیگر نیست و رفته است... 18:03

تنها دوستان من، همان غم و تنهایی و اندوه بودند. آنان بهترین دوستانم هستند. همان کسانی که من اولویت اولشان‌ بودم. 18:06

زمان با ارزشه، با آدمای درستی بگذرونش...

ادب یک هنر است و هرکسی یک هنرمند نیست...

پند خردمندانه امروز: زندگی کوتاه است، از لحظه‌ها لذت ببر

میدونید اگه آن شرلی بخوابه، بهش چی میگن؟ بهش میگن آف شرلی🌝