ترسناک ترین بخش وجود من اینه که می‌تونم دنیارو بهت بدم و به همون سرعت ازت پس بگیرم! وفاداری من عمیقه ولی احترامی که برای خودم قائلم؛ عمیق تره.

پرسیدم «ایران» از نظر او کجاست؟ گفت:«سرزمین مادری یعنی؛ آن‌جا که رفتگان در خاک‌اند.»

چقدر درست بود وقتی "کارل گوستاو یونگ" نوشت: "دنیا از تو خواهد پرسید که چه کسی هستی و اگر خودت ندانی دنیا جوابت را خواهد داد"

"تو باز خواهی گشت، مهربان تر از همیشه. در شبی از تاریخ که آن عشق دیگر نبضی نخواهد داشت"

ما با غم، با خاک رنج کشیده و مرگ چای‌ها نوشیده‌ایم. ما بیشتر از اینکه آدم روزهای شادمانی باشیم آدم روزهای گوش‌به‌زنگی، انتظار و امید بوده‌ایم. برای ما دوام آوردن عادت است و منتظر نور ماندن قوت غالب. همین است که راحت از پا درنمی‌آییم. اینهمه زخم به جان خریده‌ایم که یک روز آنچه نفس می‌کشیم گرد شادی باشد نه غبار بی‌برگی.🌟

فیلم «هیروشیما عشق من» یه دیالوگ قشنگ داشت که می‌گفت: بعضی وقت‌ها باید در مورد مشکلاتی که زندگی برامون ایجاد می‌کنه فکر نکنیم وگرنه خفه می‌شیم!

شب، فرصتی‌ست تا به رویاهایمان فکر کنیم شاید صبح فردا محال ترین آرزویمان برآورده شود....