اولین باری که بین دوراهی قانون و اخلاق قرار گرفتم، مربوط به زمانی بود که قاضی بودم و به پرونده‌های تخلفات رانندگی رسیدگی می‌کردم. پرونده دوست پدرم را برایم آوردند: کسی که من و خانواده‌ام مدتی تا پیدا شدن خانه جدیدمان مهمان او بودیم. اخلاق اقتضا می‌کرد او را جریمه نکنم اما ندای درونم قانون را می‌پسندید. او را جریمه کردم، اما جریمه را خودم پرداختم.. -دکتر کاتوزیان

جان مادر خواهرت، در فکر و ذهن من نیا؛ امتحان دارم عزیزم، امتحان دارم بفهم!

ما کسی را هم نداریم عاشقی خرجش کنیم حیف از آن عشقی که دارد خرج غم‌ها می‌شود

مانند عباراتی هستی که در کتاب‌ها، زیرشان خط می‌کشم..