
فقط پسر بچه ها و دزد ها می دوند ولی من دویدم سریع تر از هر پسر بچه و دزدی ، کل راه را دویدم - دختری با گوشواره مروارید -

خاموش ، خاموش ، ای شمع زود گذر! زندگی جز شبحی سرگردان و بازیگری نزار نیست روی صحنه میخرامد و فرسوده میشود و بعد دیگر صدایی از او شنیده نمیشود « مکبث»

اما خیلی زود خوب شدم، زخم های بچه ها زود خوب میشود ، زود تر جمله ای که اغلب برایم تکرار میکردند« وقتی مردی ، خوب میشوی» ( درخت زیبای من)

به کورش به ارش به جمشید قسم به نقش و نگار تخت جمشید قسم که ایران همی قلب و خون من است گرفته ز جان در وجود من است

میدانید همه ی ما مرده ام و فقط بعضی از ما ها دفن شده اند و بعضی هنوز دفن نشده ایم و این تنها تفاوت بین ما و انهاست « قصر ابی »