
منی که در دوران بی نتی پناه بردم به کار مورد علاقم نقاشی: (یه پا باب راس شدم برا خودم👩🎨💪🎨✨)

حس اون دوستم که انگار از عالم غیب خبر داره و همه ی اتفاقات رو پیشبینی میکنه و بعدش میگه:«من که گفته بودم!»

وقتی میگم نه بابا این قسمت تو امتحان نمیاد نمیخواد بخونمش👍 حالا همون قسمت تو امتحان🥀:

وقتی میخوام یه کاری رو انجام بدم که خیلی خفنه و جو میگیرتم حالا جوری که به نظر میرسم💔🥀:

چرا اگه رگ دستمونو بزنیم میمیریم ولی اگه دستمون قطع شه نمیمیریم؟🤨 (از جمله فکر های من ساعت 3 نصفه شب)