(مگنس چیس جلد اول) خب خوبه که یکم دانستنی هم یاد بگیریم ولی این درسته که لیف اریکسون که یک وایکینگ بود قاره آمریکا رو حدود پونصد سال قبل از کریستوف کلمب کشف کرد اونجور که من فهمیدم جناب لیف توی دریا توی طوفان گم میشه و سر از یکی از جزایر آمریکا درمیاره

(مگنس چیس جلد اول) همچنان مگنس و دایی مخوف و رانندگی افتضاح بوستونی

نکته‌ای که باید در مورد سر خوردن از یک تپه، روی یک سینی ، با سرعت ۵۰ مایل بر ساعت بدانید، این است که اگر وسط راه متوجه شوید که ایده بدی است، خیلی دیر متوجه شده‌اید. (قهرمانان المپ جلد دوم پسر نپتون) (خب دوستان به این نصیحت پرسی گوش کنین چون نتجیه احتمالا در بهترین حالت این میشه) : سینی روی سقف سر خورد و در هوا پرواز کرد. سینی به یک سمت رفت و پرسی به سمت دیگر.

(مگنس چیس جلد اول) خب برای اونایی که ممکنه فکر کنن این اسپویله باید بگم نیست چون خود مگنس از جمله اول کتاب داره میگه «آی مردم دنیا من مردم و آره درد داشت ممنون که پرسیدین» و اینکه باز هم از همون اول میگه که دو ساله بی‌خانمانه

(مگنس چیس جلد اول) فقط تئوری‌های مگنس

(مگنس چیس جلد اول) عاشق شوخی‌های مگنسم مخصوصا با رندولف

(مگنس چیس جلد اول)

(آزمون‌های آپولو جلد اول پیشگویی پنهان) خب راستش آپولو الان دقیقا توی شهر گدایی نمیکنه ولی خب ایزد شعر و شاعری هم هست دیگه بعضی وقتا یه چیزایی از خودش بلغور میکنه

هیزل چنین افسانه‌هایی را شنیده بود: پیرزن و پسری که به دنبال پناهگاه هستند و وقتی که فانی‌های بی‌ادب به آن‌ها جایی نمی‌دهند... بوم! فانی‌ها به موز تبدیل می‌شوند. (قهرمانان المپ جلد دوم پسر نپتون)

(مگنس چیس جلد اول) ولی فقط اختلاف سنی رو

او روی تخت نیکو نشست. برای مدتی در سکوت آرامش بخشی نشستند... خواهر و برادر، فرزندانی از گذشته، فرزندانی از دنیای زیرین. نیکو گفت:«دلم برات تنگ میشه.» هیزل به او تکیه داد و سرش را روی شانه او گذاشت:«منم همینطور، برادر بزرگه. تو به دیدنم میای.» (قهرمانان المپ جلد پنجم خون المپی) (ولی این دوتا یا کلا بچه‌های خدای جهان زیرین)

نیکو مطمئن نبود که چه بگوید. آنها عمیقترین رازهایش را دیده بودند. میدانستند که او چه کسی بود، چه چیزی بود. اما ظاهرا اهمیتی نمیدادند. نه... آنها بیشتر اهمیت میدادند. آنها قضاوتش نمیکردند. نگرانش بودند. هیچکدام اینها به نظر نیکو منطقی نمی‌آمد. (قهرمانان المپ جلد پنجم خون المپی) (اینجا باید بگم که رینا و مربی هج رو میگه)

وقتی شنوایی مگنس از منم بدتره

فکر میکردم رو مخ‌ترین آدم دنیا اوکتاویانه (از قهرمانان المپ) تا اینکه با آرتورو (از خانه کاغذی) آشنا شدم

پرسی به خودش گفت به پایین رفتن ادامه بده. معده‌اش جواب داد چیزبرگر. او فکر کرد خفه شو. معده‌اش نالید با سیب زمینی سرخ کرده. (قهرمانان المپ جلد چهارم خانه هادس)

یه بار دیگه تو یه کافه در استکهلم، خدایی رو دیدم که داشت به شدت سیگار می‌کشید و شمشیری داشت که انگار هیچ وقت خفه نمی‌شد. (آزمون‌های آپولو جلد اول پیشگویی پنهان) (کسایی که مگنس چیس خوندن آشنا نمیاد؟) (انصافا سیگار رو نمی‌دونم چون واقعا به فریر نمیاد سیگار بکشه ولی شمشیری که خفه نمیشه)

زندگی رویایی اینجوریه که مدرسه بری هاگوارتز تابستون اردوگاه دورگه‌ها سربازی و دانشگاه اردوگاه ژوپیتر و روم جدید وقتی هم که مردی بری والهالا

شاید مامان بابامون زنگ میزدن میگفتن مل‌مل پخش کنن تا ما پاشیم بریم درس بخونیم

فیلم‌های مارول مأموران شیلد دوران کهن (یک زمانی شبکه چهار میذاشت) خانه کاغذی کتاب‌های ریک ریوردن (پرسی جکسون، قهرمانان المپ، وقایع نگاری کین، نیمه خدایان و جادوگران، مگنس چیس، آزمون‌های آپولو) بارتیمیوس داس مرگ سرینیتی مدرسه عالی شرارت سرگذشت نارنیا

تصور پرسی از (هرگونه) سفر هوایی: با آذرخش زئوس کباب میشم (احتمالا خودتون حدس زدیم پرسی جکسون رو میگم از کتاب پرسی جکسون)

قیافه هادس وقتی پرسی جکسون هی می‌رفت دنیای زیرین و زنده برمیگشت (خیلی وقت بود میخواستم اینو بزارم عکس نداشتم)

شاید بیشتر مشتری‌هاش ساتیر هستن غذا و ظرف غذا رو با هم می‌خورن (گراور همیشه درحال خوردن قوطی حلبی و مبل‌های لوکس و بشقاب‌ها بود عملا هرچیز غیر جانداری رو می‌خورد)

فهمیدم این شبیه چیه شبیه شروری که آخر داستان داره خنده شیطانیش رو می‌کنه که یک دفعه قهرمان داستان (یا یک یارو دیگه) از آسمون صاف میافته روش و پیلیچش می‌کنه (پیلیچش می‌کنه یعنی لهش می‌کنه البته نه به معنای استعاری)

ولی کاش سوروس با آدمای بهتری می‌گشت