گاهی وقتا میگم کاش یه گربه اسکاتیش یا بریتیش بودم با یه صاحاب ایرانی پولدار

توی جهانی که پر از ویرانی و تنهایی‌عه، آدمیزاد هر چقدر هم که بخواد از سختی‌ها و واقعیت‌ها فرار کنه، تنها راهی که برای خودش پیدا میکنه، پناه بردن به دیوانگی و رفتار‌های کودکانه‌اس. خنده‌های بی‌وقفه و بازی‌های پوچ، ممکنه لحظه‌ای باری از سنگینی دوش ها برداره اما آخر همون واقعیت بی‌رحم دوباره اون رو به زمین میکوبه.