
از پژواک این صداها در روانم رنجور و آشفته گشتم.من همیشه یقین داشتم که بنیآدم برابرند و دریغ که جهانیان بدینسان نمیاندیشند.در هر صورت،در توان نیست که طرز فکر جهان را دگرگون ساخت؛چرا که اگر جفاکاری مردی گواه مذموم بودن کردار تمامی مردان باشد،پس چرا برای زنان نیز بر همین قیاس نباشد؟هرچند هم جهد کنی،نمیتوانی تراکم افکار فاسد را از خاطر مردم بیرون آوری و اندیشهات را در ذهن او جای دهی،چرا که هر فرد اندیشهای دارد مبنی بر اینکه خیالاتش همچون گوهر است!درست مانند خواننده و نویسنده که من و شما باشیم.






















