کیانای قشنگم ، مینویسم برای تسکین درد قلبم، که از نبود تو نشعت گرفته ... چشمان مشکی ایرانی تو ، تنها تصویریست که بعد از چندین ماه، همچنان در ذهنم نقش بسته و از یاد نمی رود . این روزها تقریبا همه چیز مرا به یاد تو می اندازد ... یک موسیقی، یک لبخند، یک منظره، یک شعر .... هیچوقت دلیل رفتنت را متوجه نشدم، اما، انقدر در انتظارت می گریم تا برگردی ، البته که با خاطراتت اکنون، من زندگی می کنم ! روز 23 _ دلنوشته های ریحان .

معـرفی میکنم، غذای هر روزم!

دیروز، یکی از کسایی که برام خیلی مهم بود جواب نگرانیم رو با بلاك کردن داد، خلاصه؛ رفاقتی که با یه بلاک تموم میشه ارزشی نداره . اره خلاصه رفیقام خیلی خوبن

مۍ گفتنـد اسࢪار دل در چشـم هـآ آشکارا است امـا، چشم ها هم گاهۍ دروغ می گوینـد آن روزۍ که چشمـان مشکۍ اش ࢪا دیدم یك دل نه صد دل دلم را به او باختم... گمآن می کردم که او هم مرا دوست مۍ دارد. اما، نگاه هایش به من، دروغین بودند، سراسر دروغ...آن لبخند هایۍ که گمان مۍ کردم از عشق نشعت گرفته، از سیاست بود! و اینك یقیـن دارم چشم ها هم دروغ مۍ گویند. آرۍ، او رفت و من را میـآن تنهایی هایـم رها کرد...و اینك آن نگاه ها و ان لبخند هـا، برای دیگرۍ ست . _ ریحآن، یا همون وینتر.