
این که بالا گرفته در آفاق، نیست فوج کبوتران سپیده؛ که در این بام میکند پرواز. رقص فواره های رنگین نیست، اینکه از دور میشکوفد باز. نیست رویای بالهای سپید، در غبار طلایی خورشید؛ این هیولای رفته تا افلاک، چشم وحشت گشوده بر سر خاک، نیست شاخ و گل و شکوفه و برگ، دود و ابر و است و خون و آتش و مرگ! -فریدون مشیری

راستش رو بخواید یکم عجیبه که هر موقع همچین اتفاقایی تو کشور میوفته نزدیک امتحانات یا توی خود امتحانات عه و انهایپن یا قبل اش با فاصله ی خیلی کم کامبک داده یا بعدش قراره بده (دفعه ی قبلی توی ارای کامبک بودیم ایندفعه چندروز دیگه کامبک عه🤨🤨🤨🤨)

اکو روهم دوست دارم (چه آهنگ چه آدم!) ... پارادوکس هم خوبه کلا آهنگای رنگی انهایپن>>>>>>>>>