در جعـبه یادگاری هامو کـه باز کـردم؛ نـگاهم به خاطـره ای که دو یـا سـه سـال پیـش نوشـته بودم افـتاد. (یه لـحظه بـرای خودم تاسـف خوردم که بـخاطر آدما از خـودم نفـرت پیـدا کرده بـودم.)

بـا اینکه خـز شـده.... ولـی منم از ایـن ترنـدا..🪼