بچه ها بچه ها یه کارتون بود حدودا 10 سال پیش پخش میشد یه موجود پشمالویی مث پاگنده ها مینشست روی یه چیز پر زرق و برق و طلایی بعد یچی مث کمربند میومد رو شکمش یه موجود هم کنارش میپرید میومد بعدش یه دریچه باز میشد اینا میرفتن بالا اسمش چی بود؟

همه ی هماهنگی هایی که دیدید رو بزارید کنار اینو بچسبین😂

دو خط مجانب کجا بهم میرسن؟ اونجایی که شروع شدن تا اونجایی که تموم شدنو اگر اندازه بگیری به ازای هر نانومترش اندازه ی عشقی که جک به رز داشت دوستت دارم

گوش بدین کسایی که آهنگ دوستید @ نانگی هستومه(اولین چالش خوب سال بعد از چالش کاربر Sunshine)

برادرا جواب بدین(لطفا برادرا جواب بدن) قبول دارید پورشه بجز سری carrera و 911های اسپورت خیلی خانمانه و زنونه‎‌ست؟

📍کوهپایه ی سهند، ایران خوشا مرز ایران عنبر نسیم که خاکش گرامی تر از زر و سیم هوایش موافق به هر آدمی زمینش سراسر پر از خرمی فضایش چو مینو به رنگ و نگار به یک سو زمستان ، دگر سو بهار

تو مپندار که در فکر تنم نگران سرطان وطنم

سناریو: عمو ممد بعد از قطعی اینترنت اکستنشناش توی محیط برنامه نویسیش پاک شده و مجبور شده از بیکاری رو بیاره به ارتقای تستچی (برای یکی از رفیقام هم این اتفاق افتاد)

اهم اهم... کاربر 𝕊𝕥𝕖𝕝𝕝𝕒 ی عزیز از ما خواستن که 3 عادت عجیب کتابخوانیم رو بگم: 1-خودم رو جای کاراکتر قرار میدم و تمام زندگیشو باهاش پیش میرم تا حدی که گاها قشنگ احساس میکنم شخصیت ها برام قابل لمسن و جسم دارن 2- کتاب هارو به قول یه آدم فرهیخته میخورم و تا تمام جزئیات و نکاتش تا ابد تو ذهنم حک میشه و این انقد قویه که ممکنه از رو صفحه های کتاب و چندتا سرجمله کل داستان اون تیکه یادم بیاد 3- وقتی کتاب میخونم دیگه هیچی نمیفهمم و اگر ینفر 20 بار هم صدام کنه به هیچ عنوان نه میشنوم نه اهمیت میدم

– می دونی وقتی آزاد بشم کجا میرم ؟ +کجا ؟ _زیواتنو … توو مکزیکه ! یه جای کوچیک توو اقیانوس آرام … می دونی مکزیکیا راجع به این اقیانوس چی میگن ؟ میگن هیچ خاطره ای نداره … دلم می خواد بقیه ی عمرم اونجا بگذرونم … یه جای گرم که هیچ خاطره ای در اون نباشه …

چالش کاربر ᴹᵃⁿᵒⁿ(حقیقتا آماده بود گفتم بهش دست نزنم)

اینارو میبینی آقای رنگو اینها دوستان و آشنایانمونن میدونی چجوری سرپا موندن؟ با امید امید به فردایی بهتر

کنج خونم تنها جایی بود که هیشکی بهم نگفت برو میخوایم یچیزی بگیم

یجوری برام شد که گفتم «آخیش بالاخره شد» ... ولی انقد رنج و درد و سختی بعدش بود که... دیگه رغبت نکردم تلاش کنم. (پاینده باد ایران زمین | مهد مهان مهد مهین)

دوستان عزیز کسی که به یک فیلم علاقه منده دلیل نمیشه اون فیلم رو شاهکار تعریف کنه... اگر فیلمی رو شاهکار خطاب کردید باید بگید چرا؟ آیا منتقد بین المللی ای اون فیلم رو تایید کرده؟ آیا جایزه ای برده؟ آیا مفهوم عمیقی داره و داستانی پشت پرده داره؟ آیا درباره موضوع لازم به ذکر و عادت بدی صحبت داره و منجر به رهایی افراد یا تمایل افراد به موضوع و مقوله ای میشه؟ یا نه صرفا یک فیلم هیجانی و درام هست که شما رو میخکوب کرده و برای قسمت بعدی هیجان داشتید سپاس از همه شما(پیشنهاد من: طلای سرخ)

منم روتین زندگی آشنایانمو میدونم البته برای دوری ازشون (دستسازه)

آره منم داریوشو دوست دارم ولی داریوش فرضیایی رو(عموپورنگ) (میم دستسازه)

(بابت مقدار زیاد واژه های ناپارسی پوزش میخوام) خیلی از عزیزای دل به من لطف داشتن و منو قابل تمجید دونستن و گفتن که اکانت شما خیلی قشنگ و گویا کراشه و این اسلایس رو گذاشتم که از اونها سپاسگزاری کنم و همچنین خواهش کنم که اینکار رو فرهنگ سازی کنید عزیزان دل صرفا خواستم بگم که اگر لطف دارید و میخواید ببینید میتونید شما با حالت قهوه ای رنگ سایت تستچی اکانتم رو ببینید سپاس از شما و تعریفاتتون🗿🌹

میخوام دبیر دینیمو ببرم اتاق فرار ببینم اونجا هم ذکر خدا قلبش رو آروم میکنه و یاد خدا میمونه یا باید با کاردک جمعش کنن...😂😂

نمیدونم این شاهکارو میشناسید یا نه... ولی بدونید که تمام پشمک های ایران هم هم نظر شن به گرد پای این سه تا اسطوره نمیرسن بابام میگه حاجی مرتضی همیشه دم مغازه بود و مهربون ترین بود با اون سر طاسش... میگفت هروقت اونجا میرفتیم یچیزی میخریدیم بهمون یه پشمک اشانتیون میداد هنوزم پسراش میان دم مغازه...

عاشق این داستان نون و نمک مجازیم😂 میری زیر پست یه فرد رندوم مینویسی قشنگ بود بعد میگه مرسی فالوت میکنه توهم فالو میکنی بعد به تعداد پستایی که لایک کرده لایک میکنی و بعدش انگار هیچ اتفاقی نیافتاده...😂 چیز حقیقتا سمیه

رشتی ها و گیلانیای دوست داشتنیییی یه سوال پلا کباب یا پالا کباب؟

چرا احساس میکنم عمو تو اسلایسا و بلاگ رو محتوا و ادبیاتشون خیلی حساسه ولی رو استوری ها اصلا نظارتی نداره(هرچی تو استوری ها بگن عمو نابودشون نمیکنه)

یه جایی خوندم نوشته بود راحت ترین کار برای حفظ امید و انگیزه اینه که به قدری یه چیز رو دقیق تصور کنی که بتونی خودتو توش مجسم کنی