به کسانی که در آرامش میخوابد حسادت میکنم؛ زیرا هر شب برای من، نبردی با خاطراتم است.

خاطره ها عجیبن؛ گاهی باعث سرخ شدن گونه ها میشن و گاهی چشم ها!

اگر به اندازه یه دریا گریه کنی، من همون ماسه ام که لب ساحل منتظرم تا اشکاتو خشک کنم.

حتی اگر از تاریکی های درونت هم باهام حرف بزنی؛ من تو را طوری نگاه میکنم انگار خورشیدی.

دیدمش، گفتم منم؛ نشناخت او... - نیما یوشیج

"ما در هیاهوی جهان در خلوت خود گمشده ایم"

چگونه می توانم باد را به خاطر آشفتگی هایی که ایجاد کرده سرزنش کنم، اگر این من بودم که پنجره را باز کردم!