نصیحتی از من شمس به شما : وقتی احساس کردید کسی از شما دوری میکند دیگر هرگز مزاحم او نشوید ◾ پ.ن : بزارید خودش بمونه و حوض'ش...
نصیحتی از من شمس به شما : وقتی احساس کردید کسی از شما دوری میکند دیگر هرگز مزاحم او نشوید ◾ پ.ن : بزارید خودش بمونه و حوض'ش...

مولانا: شمس، چرا هر چه بیشتر می فهمم، بیشتر احساس تنهایی می کنم؟ شمس: چون حقیقت آدم را از شلوغی بیهوده جدا می کند. همه توان ماندن در عمق را ندارند. مولانا: پس آدم دلش را به کی بسپارد؟ شمس: به کسی که سکوتت را بفهمد، نه فقط حرف هایت را. مولانا: و اگر هیچ کس نفهمید؟ شمس: آن وقت خدا کافی ست؛ بعضی دل ها را فقط آسمان می فهمد.
آن که اهل معنا باشد بی صدا عیار درونت را میفهمد. ما نیامده ایم برای دیده شدن آمده ایم تا ردی از شرافت جا بگذاریم.

سر زنگ هندسه .. میگم این درسا بسه ✋🏻🤌🏻همه رو هم بینی کشیدم 🤓🤏🏻 پ.ن : خداروشکر من تجربی نرفتم ...اصلا جراح زیبایی خوبی نمیشدم .

رسیده ام به خدایـی کــه اقتباسی نیست شریعتی که در آن حکم ها قیاسی نیست خدا کســــی است کـــه باید بــــه دیدنش بروی خدا کسی که از آن سخت می هراسی نیست به عیب پوشی و بخشایش خدا سوگند خطا نکردن ما غیـــــر ناسپاسی نیست به فکر هیـچ کسی جز خودت مباش ای دل که خودشناسی تو جز خداشناسی نیست دل از سیاست اهل ریـــا بکن، خود باش هوای مملکت عاشقان سیاسی نیست فاظل نظری
دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت آه از آیینه که تصویر تو را قاب گرفت خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد کشتیام را شب طوفانی گرداب گرفت در قنوتم ز خدا «عقل» طلب میکردم «عشق» اما خبر از گوشه محراب گرفت نتوانست فراموش کند مستی را هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت کی به انداختن سنگ پیاپی در آب ماه را میشود از حافظه آب گرفت؟! فاظل نظری

مقصد نهایی دنیا کجاست؟🤔 من این پست رو واقعا دوست دارم🌚 چون اگاهی بخشه برای ادم و جدا از اینکه پست خودمه پست هر کس دیگه ای هم بود قطعا پیشنهاد میکردم 🌚🪁🌻

اگر دنیا یه شبیه ساز باشه تو بازیکن اصلی هستی یا فرعی ؟🤔 یه سر به پست اخرم بزنید(پشیمون نمیشید) 🤞🏻🌚
ترجیح میدهم با خود مزخرفم تنها باشم ، بهتر از بودن با آدم های حقیری است که مدام با دروغ و اعقاید احمقانه اشان زندگی میکنند . چارلز بوکوفسکی
از داشتن چشم اما نديدن زيبايي داشتن گوش اما نشنيدن موسيقي داشتن عقل اما آگاه نشدن از حقيقت داشتن قلبي که هرگز نتپيده پس هرگز نسوخته بايد ترسيـــد... مدرسهي رويايي | تتسوکو کوروياناگي