هرکجا هستم باشم ،اسمان مال من است پنجره،فکر،هوا،عشق،زمین مال من است چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچ های غربت 《سهراب سپهری》

خانه ام ابریست یکسره روی زمین ابریست با آن از فراز گردنه،خرد و خراب و مست باد می پیچد یکسره دنیا خراب از اوست و حواس من آی نی زن که ترا آوای نی بردست دور از ره کجایی خانه ام ابریست اما ابر بارانش گرفته ست در خیال روز های روشنم کزدست رفتندم من به روی آفتابم می برم بر ساحت دریا نظاره و همه دنیا خراب و خرد از باد است و به ره نی زن که دائم مینوازد نی در این دنیا ابراندود راه خود را دارد اندر پیش 《نیما یوشیج》

ارغوان شاخه ی هم خون جدا مانده ی من آسمان تو چه رنگ است امروز؟ افتابی است؟ یا گرفته است هنوز؟ 《هوشنگ ابتهاج》