دلیل

شاید کسی که بیماریو داره یه پدر باشه. پدری که بچش منتظره تا با خوراکی برگرده خونه. پدری که بچش منتظره بیاد تا باش بازی کنه. پدری که مول خانواده رو تامین میکنه و اگه اون نبود الان معلوم نبود وضعیت اون خونواده چی بود. پدری که اگه بمیره بچش بچگیشو نمیکنه و زودتر از سنش خیلی چیزارو میفهمه. و ممکنه اگه فقط همون پدرم بمیره کلی ادم جسرت میخورن. مثلا بچش ممکنه روز عروسیش حسرت اینکه مدرش اونو توی اون لباس ندیده و اونجا نیست که ببینتش رو بخوره. تازه این فقط مثال پدر بود.دنیا جقدر خوشحالتربود اگه کسی بیمار

هیچ انسانی انتخاب نکرده که بیمار به دنیا بیاد یا عزیزش رو با بیماری از دست بده. هیچ کودکی نباید به‌جای بازی کردن، درد رو تجربه کنه و هیچ مادری نباید شب‌ها با نگرانیِ سلامتی فرزندش بیدار بمونه و هیچ انسانی نباید تاوان چیزی رو بده که هیچ نقشی در به‌وجود اومدنش نداشته.

به نظر من اصلا نباید بیماری ها محو بشن بنظر من بدی ها برای دنیا نیازن بدون بدی ها خوبی ها هم نداریم این نظر شخصیمه البته از دید اون ویرووس نگاه کنید اونم موجود زندس اگه بگیم چون به ما آسیب میزنه بده پس ما هم با اینهمه چیزی که بهش آسیب زدیم بدیم و اگه بگیم ما خوبیم پس بیماری و میکروب هم خوبه بدی هیچوقت از بین نمیره چون نیازه.

بندگان خودته؛ دوست داری آثار هنریت رنج ببینن..؟

بنظرم می گفتم فقط بیماری های لاعلاج رو خوب کنه چون واقعا مابقی بیناری ها هم ازمونن برای خودمون تا تو اون سختی خودمون ببینیم در چه مرحله به خدا نزدیکیم و باور داریم.

خدا خودش هر کاری بخواد میتونه بکنه نیازی به دلیل من نداره حتما خیر و مصلحتی توش هست که این کار رو نمیکنه شایدم بیماری نتیجه کار های خودمونه.. اره خلاصه

دلم میخواد دوباره مثل قبل شم، مثل قبل بتونم ورزش های پرتحرک رو انجام بدم

بلایا یا نیستی هستند یا هستی اند که از خود محافظت می کنند پس نمی‌توان آنها را محکوم کرد

اونطوری همه شاد بودن نیاز نبود کسی غمگین باشه و می‌توانستد سال ها باهم بخندن و شاد باشن و اینکه دنیا خیلی خوب میشد