اگر میتوانستی نامه ای ، به خودت در آن سنی که بزرگترین آسیب رو دیدی بنویسی ، چه نصیحتی به او میکردی ؟

در هرصورت اون قراره بره،الکی وقتتو هدر نده و برو جاستین گوش کن آها به هیچ وجه هم تا دیروقت بیدار نمون چون قراره معتادش بشی و متوجه بشی دنیا از ساعت 2 به بعد چقدر بهتره

نامه ای به گذشته ام: فقط برو بخواب اصلا راجب بهش ناراحت نباش بلاخره اینم میگذره شاید یکم سخت ولی میگذره...

★"هی،تو نباید بشکنی!،تو ضعیف نیستی،قرار هم نیست همیشه قوی باشی،قرار نیست همه دوستت داشته باشن،هیچکس همیشه از زندگیش راضی نیست،این زندگی مثل یه چالشه؛تو باید ادامه بدی، ادامه بدی تا برنده باشی.به افکار مثبتت تکیه کن، خودت رو با حرف های خام گول نزن.اما باور داشته باش که باید قوی باشی تا ادامه بدی.تا توی زندگیت برنده باشی.نه مشکلات میمونه، نه شادی ها؛ پس زندگی کن،این زندگی رو زندگی کن!"★

"" هی، میدونم الان خیلی ناراحتی. اما بدون که این سختی هایی که میکشی واقعا تموم میشن. زیاد خودتو درگیر نکن. فقط بزار زندگی پیش بره و جرئت داشته باش""

بله کار اونه. ولی عیبی نداره. مهم نیست واقعا . جدیش نگیر و نزار بره به اونا بگه وگرنه همه چیز بدتر می‌شه

اتفاقی که افتاده رو نمیشه درست کرد، ولی میشه ازش درست گرفت و قویتر شد؛ چون هر چیزی که پیش اومده، نتیجهٔ انتخابهای خودمونه. پس باهاش کنار بیا، ولی نه با سرزنش، که با پذیرش. تو فوق‌العاده‌ای و فکر کردن به اون حرف‌ها فقط حال تو رو بدتر می‌کنه. اتفاق، خودش خوب و بد نداره؛ این تویی که تصمیم می‌گیری با اذیت کردن خودت، بدش کنی یا با نادیده گرفتن و قوی شدن، خوبش. پس برو با دوستات بستی بخور و شاد باش، چون زندگی یعنی همین انتخاب لحظه‌ها.

هیچ وقت با اون نرو بیرون بعدا بدجور هلت می ده جوری زمین میوفتی که دیگه نمی تونی بلند شی

هیچوقت به کسی محبت زیادی نکن، تو رو بی ارزش فرض میکنن زیاد خاکی نباش، آدم حسابت نمیکنن زیاد مهربون و دلسوز نباش، کسی دلش برای تو نمیسوزه به هرکسی اعتماد نکن که بعدش بگی ازت انتظار نداشتم 😕😐❤

اینک که در آینه می نگرم، متوجه میشوم چقدر به تو بدیها شده ست. ای که در آینه روبه رویم ایستادی! مرا ببخش که آنطور که باید و شاید همدل و دلدارت نبوده م و نیستم. کاش میتوانستم تو را در آغوش بکشم و دربرار تمام حسرتهایت ایستادگی کنم. دانی که اهل پند و اندرز نبوده م و نیستم، پس بگذار بی هیچ سخنی در آغوش ت گیرم. در پایان این نامه، چیزی ندارم که از سوی آینده بتو گویم و تنها توانم چون کوه پشتت باشم

میگذره کوچولو! تنها کسی که صدات می‌شنوه خودت هستی! گریه نکنیا! چشمات زشت میشه... بخند..یه خنده از ته دلت

اعتقادت بیجا بود...اونی که اینا رو بهت داد،الان دو برابرش رو ازت گرفت،این ضربه فقط یه لحظه طول کشید،ولی تا آخر عمرت دردش میمونه،نبخش،چون بخشش چیزی رو عوض نمیکنه،به جاش قبول کن که همیشه از هر سه تا شون متنفر بودی،هستی و خواهی بود،و اون هیچ وقت وجود نداشته،نداره و نخواهد داشت...

اشکال نداره اگه نتوانستی گریه کنی تو بی‌رحم نبودی فقط باورت نمی‌شد که از دستش دادی و نمیتوانستی رهاش کنی ولی یادمه چقدر زجر کشیدی نمیتوانم با وضعیت الان بهت امیدواری بدم ولی هی؟ اونقدر ها هم بد نیستی یروز ما هم چیزی که براش ساخته شدیم رو پیدا میکنیم فقط یکم دیرتر)

دیگه به بچه های اطرافت،کسایی که باعث شدن که مجبور بشی یکم از افراد دوستداشتنیت دور بشی اهمیت نده. بچسب به همون افراد،حتی اگه اون فرد خیلی بزرگتر از خودت باشه و هم سن و سالات باهاش خوب نباشن.چون فقط همون برات میمونه🫠

اتفاقیه که افتاده..عذاب دادن خودت نمیتونه تغییرش بده.. تو نمیتونی زمان رو به عقب برگردونی فقط سعی کن نادیدش بگیری و ادامه بدی...

هرچی هم که بشه، هر کسی هرچیزی هم بهت بگه بدون یه پناه پونزده ساله هست که به خاطر ادامه دادنت، به خاطر رشد کردنت و همرنگ جماعت نشدنت ازت ممنونه. ممنونم که از توی همه مخمصه ها نجاتمون دادی ناراحتی، عصبانی‌ای، نمیدونم ولی توروخدا اون فکر لعنتیو از سرت بیرون کن.آخه... مطمئنی نمیخوای طلوع فردا رو ببینی؟ 🫠

به بهترین جاها میرسی دوم بیار ،اون میره ولش کن بزار بره قراره به پات بیفته