کپسول زمان

یه سنگ با کلی خطوط بی معنا که بشینن کلی روش تحقیق کنن و به نتیجه ای نرسن😂🤷🏼‍♀️

آرزو های هزاران جاوید نام هایمان✨✨

یه زبان من درآوردی درست میکردم (یاحداقل فقط الفباش رو درست میکردم) و داخل یه دفتر به اون زبان مینوشتم. بعدش اونا کلی وقت میزاشتن ببینن این چه زبانیه. قشنگ میزاشتمشون سرکار و وقتشون رو تلف میکردم. 🤣🤣👌👌👌

یه عکس و نام از خودم! که بعدا برای آیندگان همچین چیزی عجیب باشه! و تا سالها بعد اسم و عکس من توی موزه ها باشه! چون پیدا شدنش عجیبه! جالب نی؟🤓😐 لایک می کنیییی؟🥺🫵

عکس بالا رو پرینت می گرفتم و برای اینکه خراب نشه لمینتش می کردم که بدونن ما همیچین فرشته هایی رو داشتیم

دفتر خاطراتم که توش درمورد اتفاقات دنیا و اینکه واقعا چی شده و این دوره زمونه چه جوری بوده رو می‌انداختم توش

انسان چون اون موقع همه چیز با هوش مصنوعی

قدم اول: در یک بیابان خالی، یک جای رندوم رو حدود 1 متر حفاری میکنم. قدم دوم: میرم و استخوام دنده های سالم گاو، پاهای ببر خدابیامرز شده قدیمی، جمجمه کروکودیل و چند چیز این گونه رو میخرم و سر همشون میکنم. قدم سوم: اونارو توی محل حفاری شده خاک کرده و بعد روی یک کاغذ، نقشه ای از محل اون میکشم. و به عنوان قدم اخر هم اون کاغذ رو توی کپسول میزاشتم تا جوری دانشمند هارو سر در گم کنم که فکر کنن همچنین موجودی بوده و منقرض شده...🦥😂

یک کلید. اما نه هر کلیدی. کلیدِ خانهای که دیگر وجود ندارد. کسی پیدایش میکند و تا ابد فکر میکند این کلید درِ کجا را باز میکرده. شاید دنبالش بگردد. غافل از اینکه ما همیشه در جستوجوی درهایی بودیم که خودمان خرابشان کردیم.

صد سال زمان زیادیه خو.. بهتره برای ایندگان فایده داشته باشه.. مثلا یک عالمه کتاب تاریخی قدیمی.. چون تاریخ رو تحریف میکنن.. بنابراین اگه یکسری نسخه از تاریخ واقعی باشه.. قطعا برای ایندگان فایده داره..

یک کتابچه ۳۰۰هزار صفحه ای که به تمام زبان ها نوشته شده باشه ‌و تمامی چیز های دنیا توش نوشته باشه تو کتابچه هم یه مدل قوی هوش مصنوعی باشه که به هر زبانی ترجمه ش کنه ب...ک میدم

اطلاعات درباره ی حال و گذشته بنویسم و از علم ستفاده کنم تا اگر بعدا دنیا دست ربات ها بود و مردم سعی به تحقیق نمیکردن و گذشته رو یادشون رفت کمی فک کنن و گذشته رو به یاد بیارن و یه چیز دیگه که اگه بعدا ها زمین دست ربات ها شد انسانی اینو پیدا کنه و در برابر ربات هها و تکنولوژی اینده مقابله کنه تا زمین رو دوباره برای انسان ها نجات بده و نگه داره

یه نامه اونم اینه: سلام، امیدوارم حالتون خوب باشه، نمیدونم این نامه به دست کی میرسه اما میخوام از خودم و گذشته بگم، من... هستم و الان دنیای ما... هست، نمیدونم اونجا چه اتفاقی می‌افته اما من فقط میخوام بگم که خوب زندگی کنید و از لحظه های زندگی لذت ببرید... 💓

ی تیکه کاغذ با این متن"ولی حق ما این نبود... "

دفتر خاطراتمو میزاشتم و توی دفترم ازشون میپرسیدم که هنوز کسی هست هری پاتر بخونه / کومان ببینه / گروهای قدیمی کیپاپ مثل بلک‌پینک و bts رو استن کنه؟ (با یه تیر دو نشون میزدم☝🏻)

گذشته ی خودم رو در کپسول زمان میگذاشتم چون میخواستم ، هر وقت ۱۰۰ سال بعد شد ، ببینم که چقدر پیشرفت کردم نسبت به زمانی که گذشته ام رو در کپسول گذاشتم . البته گذشته چیز مادی نیست پس منظورم از گذشته این هست که موفقیتی که اون موقع داشتم یا دل خوشی یا مهماتی مثل یک سری عکس و اینا بوده رو در کپسول میگذاشتم تا بعد ها ببینم چقدر تغییر کرده

چیز های با ارزش مثل طلا و نقره و پول های باقیمانده این دوران و میذاشتم تا بقیه بفهمن زمان ما چجوری بود

یک دلار🧘🏻‍♀️ صد سال بعد نقش زمین امروزی داره🧘🏻‍♀️

نوشته ای در مورد وضع حال

به خودم میگفتم نیروانا تو هنوز اوتاکویی؟ دوستی داری؟ جواب شماره یک:آره دو:نه چون تنها بودن بهتر از داشتن ادمایی هست که خ🦊ر. هستن

من اسم تمام دانشمندا و اونایی که چیزی اختراع کردن رو میزاشتم تا یادشون نره همچنین دانشمدا بزرگی وجود داشتن🙂

ی نسخه از بچگی خودم و داخلش میزاشتم اونجوری میتونستم دوباره از اول زندگی مو شروع کنم.

اگر میتونستم فقط یک چیز بگذارم یک عکس معمولی از یک روز عادی میگذاشتم نه عکس آدم معروف نه یک اختراع نه نامه ای پر از حرف های بزرگ مثلا عکس یک خیابان یک میز شلوغ چند آدم که دارن زندگی معمولی شون رو میکنن چون فکر میکنم صد سال بعد چیزهایی که برای ما عادی اند احتمالا برای آنها عجیب و دور از ذهن شده اند دوست داشتم یک نفر آن موقع عکس را ببیند و بفهمد آدم های این دوره هم دقیقا همین طور زندگی میکردند با دغدغه های کوچک خوشحالی های کوچک و روزهایی که فکر نمیکردند روزی تاریخی شوند