دوستی ها

چقد این دختره نچسبه... (امیدوارم خودش هیچوقت اینو نبینه)

توی اولین دیدارمون دشمن هم بودیم 🤣 جریانش اینجوری بوده که ایشون یه اکیپ راه انداخته بود با یه اکیپ دیگه دعوا داشت، منم ناخوداگاه و ناخواسته درگیر کرده بودن و اولین دیدارمون اتاق مدیر بود که به لطف بنده ایشون توی دردسر بدی افتاده بود و اونجا همو دیدیم. البته خدا رو شکر همه چی حل شد و الان هشت سالههه که بهترین دوست منهههه (امیدوارم منم بهترین دوستش باشممممم)

متنفر بودم ازش🚶 (تو دلم میگفتم چطور قراره تا لیسانس با این هم رشته بمونم)

خب من یکی از بهترین دوست هامو تا حالا ندیدم ،و همچین هفت ساله که از پشت گوشیه اولین برداشت این بود که حسی که به من داد از همه متفاوت بود و باعث شد فکر کنم واسش مهمم 🤍

من تابستون کلاس سوم، اونو توی تولد یکی از هم‌کلاسیام دیدم. موهاش فرفری بود🍁 چشماش ژاپنی🌿 از خیلی خوشم اومد حتی استایلش هم خیلییییی کیوت بود🌸✨️ کلاس چهارم، خ*ر شانسی آوردم و باهاش توی یک کلاس افتادم🤌🏻 خیلی خجالت میکشیدم که ازش بخوام باهام دوست بشه و فکر میکردم از من بدش میاد🫠 بعدش به همون دختره که تولدش دعوت بودم گفتم و اون هم بهم گفت که برم براش کادو بگیرم و بهش بدم. منم همینکار کردم و الان باهم دوستیممممم🧸🦋

فکر میکردم فضوله و خیلی زد حاله اما اون تبدیل به بهترین دوستم شد و زندگیم رو روشن کرد (ولی من به هیچ کس اعتماد نمیکنم حتی خانوادم و پس به اونم اعتماد نمیکنم چون ادما میخوان موفق باشی اما نه بیشتر از اونا)

مرسی لایک میکنید و .... دوستی ما از این شروع شد که از هم متنفررررر بودیم میدونم دوستی همه اینجوری شروع میشه ولی یکروز پیش هم نشستیم و کمی حرف زدیم بعد یه مدت بهترین دوستا شدیم الان 4 ساله و با یکی دیگه 2 ساله دوستم پس یادتون باشه ممکنه کسی که ازش متنفری تبدیل به دوستی رویایی و ابدی برات بشه🪩🖤

کدوم دوست که روز آشنایی داشته باشه؟

دوستم داره 🥹

خیلی خنگ و دیوونه بنظر میومد.... ولی الان فهمیدم اونجوری بنظر نمیومد واقعا خنگ و دیوونه بود و هست🎀🤝🏻

دوست که چه عرض کنم... اول دشمنای خو.نی بودیم🥲😂

ساکت آرام به لطیفی باد ظرافت برگ ها

این چه پچه مثبتیه

هیچی میگفتم اگه دختر خوبی نباشه اگه بی ادب باشه بعدا من چیکار کنم

ب اگر بخوام صادقانه بگم، برداشت اولم از دوستم خیلی با چیزی که بعداً فهمیدم فرق داشت. روز اول که دیدمش خیلی ساکت و جدی به نظر می‌رسید، از اون آدم‌هایی که فکر می‌کنی احتمالاً زیاد اهل شوخی نیست. منم پیش خودم گفتم «اوه اوه… این یکی احتمالاً خیلی رسمی و خشک باشه!» ولی چند روز که گذشت فهمیدم کاملاً برعکسه؛ اتفاقاً یکی از بامزه‌ترین و شوخ‌ترین آدم‌هایی بود که می‌شناسم. فقط اولش کمی زمان می‌خواست تا یخش باز بشه. خلاصه اینکه فهمیدم قضاوتِ روز اول خیلی وقت‌ها آدم رو گول می‌زنه

نمیدونم چرا هرچی فکر میکنم یادم نمیاد اولین باری که صمیمی ترین رفیق مو دیدم اصلا کی بود و چی شد همون لحظه ، رو نمیدونم شما هم اینطوری اید یا نه واقعا یادم نمیاد ولی برداشتی که الان ازش دارم بعد ۴ سال رفاقت میتونم بگم آدم مستقلی عه و هنرمند و با استعدادم هست چه تو کارای آرایشگری و بافت مو ماهره چه تو خیاطی به نظرم آدم منظمی میاد با آدمای کمی هم دوست میشه ولی وقتی دوست بشه باهاشون صمیمی عه در کل آدم خوبی عه هر چند تستچی نداره و قرار نیست بفهمع ازش تعریف کردم و اینو نمیبینه ولی خب ...

یک دختر عجیب، من مثل لوفی سلیقم تو دویت پیدا کردن عجیبه. ولی نه کلا چون خودم هم عجیبم دوست های عجیب پیدا می کنم🤓

یکی شبیه خودم

تورو خدا منو برنده کن لطفااااا من فعلا هیچ چیزی ندارم اولین برداشتم از دوست صمیمی الانم این بود که چقد خفنه همه باهاش دوستن قبلا یه دوست دیگه داشتم ولی الان همون خفنه ببین گفتم:یارو چقد خفنه چه اسم خفنی چه ورزشگاه باحال باحاله. بعد یواش یواش باهم دوست شدیم

خب اولین بار که همو دیدیم من با خودم گفتم امکان نداره با این بشر دوست بشم ! ولی یواش یواش طوری شد که اگه یه روز نباشه نمیتونم نفس بکشمم

عام خب خیلی ازش بدم میمود و همش سعی میکردم ازش دور بشم ولی بعد از یه مدت اون تن/فر تبدیل به عش/ق شد و ما شدیم بهترین دوست های هم 🦢🍀🍒

اولشم وایب خوبی اطش میگرفتم و میدونستم ارزش دوستیو داره ولی نمیدونم چرا ازش بدم میومد. شاید بخاطر انرژی بالاش بود ولی اون ارژیش باعث دوستیمون شد. هرچقدم باهاش شوخی کنم بازم دوسش دارم

*اکثر شروع دوستی های صمیمی همینطوریه* چند سال پیش برای اولین بار دیدمش و توی مهر سال پیش با هم همکلاسی شدیم واکنش من اون موقع:اییییی این دختر پیکمیه که نچسبه🤡 (ولی خدایی نه پیکمی بود نه نچسب و الان بست فرندمه)

هیچی از اولین دیدارمون به خاطر ندارم،اما میدونم فکر میکردم یه کم عقله، البته الان هم همون نظریه رو دارم اما چون دوست صمیمیه،فکر میکنم اگه بگم به خودمم توهین میشه😁😅

اولین روز مدرسه بود و چشمم بهش افتاد؛ یه دختر خوشگل، مرتب، پرانرژی و البته محبوب. انگار همیشه مرکز توجه بود. صورتش مثل ماه می‌درخشید، صداش پر از شور و شوق بود و لبخندش مثل یه نور امید. تمام فکرم شده بود که اگه با هم دوست بودیم چی میشد؟ یه روز، یهو به کلاسی منتقل شدم، همونجا بود که کنارش نشستم. وقتی دید تنهام، بهم گفت: از این به بعد با هم دوستیم! و این شروع داستان من و بهترین دوستم بود. کسی که اولش فکر می‌کردم فقط قشنگه، اما بعد فهمیدم شخصیتش به همون اندازه زیباست. 🛐