من اگه مادر بشم...

ابتدا ازد*واج نمی کنیم سپس لازم نیست که مادر شویم🤙🏻

.......................................................

یه مامان خوب میشم. مامانی که بتونه بهش تکیه کنه. همیشه مثل کوه پشت بچه ام می مونم. از حقش دفاع می کنم. سعی می کنم تا جایی که ممکنه، خواسته ای روی دلش سنگینی نکنه و هیچوقت غمگینش نمی کنم. بجاش کسی میشم که اولین نفر حرفشو بهم بزنه. تحت فشار نمیذارمش. منت مهربونی هامو سرش نمیذارم.

طوری تربیتش میکنن که اگر ۱۰۰ بارم زمین خورد دوباره بلند بشه به بقیه احترام بذاره و دنبال پسر نباشه و برای موفقیت تلاش کنه

اجازه میدم طرفدار هر چی که می خواست باشه ( کیپاپر ، اوتاکو و ... ) اجازه میدم هر مسیر تحصیلی و شغلی که خودش می خواد رو انتخاب کنه اجازه میدم هر وقت خواست با دوستاش بره بیرون و هر لباسی که دوست داشت بپوشه اجازه میدم که هر وقت خواست اتاقش رو مرتب کنه اجازه میدم که هر چی خواست هر وقت که دوست داشت بخوره اون غذایی که دوست نداره رو براش نمی پزم همیشه حمایتش می کنم و پشتش هستم و باهاش مثل یه دوست رفتار می کنم و ازش می خوام که باهام حرف بزنه و دردودل کنه اما شاید از پس بعضی هاش بر نیام 💫

در آغوشش می گرفتمش در تنهایش کنارش می موندم هر گز پشتش خالی نمی کردم تا فکر نکنه تردد شده است

به هیچکس ظلم نکنه و باعث ناراحتیشون نشه آرزوش رو همیشه دنبال کنه و هیچ وقت ناامید نشه

بهش یاد میدم فقط به خودش تکیه نکنه و با بقیه مهربون باشه . بدون منت

به خواسته هاش اهمیت میدم و نمیزارم حسرت هیچ چی تو دلش بمونه و خیلی موعدب به بار مییارمش

بهش راه و رسم زندگی کردن رو میاموزم و سعی میکنم قبل از هرچیزی درکش کنم. من جوری تربیتش میکنم که بدونه پدر و مادرش هستن و تنها نیست ❤

جوری تربیتش میکنم که اگه ازش پرسیدن قراره چطوری بچه‌هاتو تربیت کنی به کسی نگه 🐯

دلم نمیخواد مثل بچگی خودم باشه ، پس همه ی چیزایی که تو بچگی خودم‌نداشتم رو بهش میدم و درست و صحیح تربیتش میکنم

من اگه مادربشم…اول ازهمه یادمیگیرم اونقدری که خودمو سال‌ها دیدم،بچمو نبینم؛حواسم باشه سایه‌ی ترسا و زخمامو روی شونه‌هاش نندازم.بهش یادمیدم که سکوت، نشونه‌ی قدرت نیست وحرفای نگفته دیریازودجایی ازآدم بیرون میزنن—یاتوی اشکا،یاتوی تنهاییا—بهش میگم دنیاهمیشه مهربون نیست،ولی میتونه امن باشه؛اگه یاد بگیره هم خودشو دوست داشته باشه، هم دل‌بسته‌ی آدمایی نشه که بلدنیستن موندن رو.و شاید مهمتر ازهمه:سعی میکنم مادری باشم که اگه بچم روزی گریش گرفت،حداقل دلیلش حرفاییه که زده،نه حرفایی که تودلش نگه داشته

اینکه کاری نمیکنم لوس به بار بیاد. کاری میکنم خیلی خوب به بقیه احترام بذاره و از سن پایین 18 وارد رابطه نشه طوریم نباشه که محدودش کنم صرفا دوست ندارم سمت اینجور چیزا بره بعد اینکه هر وقت ناراحت باشه میرم پیشش باهاش حرف میزنم. خودم حس میکنم مامان پایه ای میشم و اینکه صد که نه هزارمو براش میزارم تا حسرت اینو نخوره که کاش مامانم فلانی بود.

اگه بچم دختر باشه، خیلییی ذوق میکنم. توی هر کاری کنارشم، ولی یجوری تربیتش میکنم که توی آینده نمونه ی بارز یه انسان موفق باشه.

اگه یه روزی مادر بشم نمیذارم بچم چیزایی رو بدونه که مناسب سنش نیست یا حداقل میخواد بدونه از دهن خودم بشنوه نه از یه فرد نا آگاه کلا دوست دارم مادری باشم که بچم هیچ وقت افسوس مامان های بقیه رو نخوره🩷

من ترجیح میدم هیچ وقت ازدواج نکنم و هرگزم بچه دار نشم،،، واقعا دوست ندارم بچم ی روز بزرگ که شد تو چشام زل بزنه و بگه کاش منو به دنیا نمیوردی... همون حرفی که به مامانم زدم:)

تمام تلاشمو میکنم که حسرت چیزی رو دلش نمونه همون جوری که مامانم نذاشت حسرت چیزی رو دلم بمونه🫂🫂

دوس دارم بچم هرجوری دلش خواست زندگی کنه و بهش فرصت زندگی کردن بدم

اونجوری که دوست داشتم خانواده بزرگم کنن. مدل لباس پوشیدنش به خودش ربط داره.میتونه بره مهمونی ولی از ۱۴ سالگی به بعد و به شرط اینکه سالم بر گرده ساعتش هم مهم نیست.پرسینگ گوش از ۱۳ به بعد ولی جاهای دیگه از ۱۵ به بعد .برای ناخن هم از ۱۱ به بعد اجازه داره. رفتن بیرون با دوستاش از ۱۴ به بعد .خونه دوستش میتونه بره ولی من باید دوستش رو بشناسم.دوست.P.s.a.r هم از ۱۳ به بعد اوکیه چی می‌شد منم یه مامان مثل اخلاقایی که گفتم داشتم🤧

بهش میگم اینقدر سرت تو درس نباشه ما کوفته شدیم از بس درس خوندیم، هررشته ای دوست داری درس بخون

میگم:مشق چیه بابااا تام یخوای برو پای گوشیی😉دنیا دوروزهه

من نمیدونم بچم چجور مامانی میخواد ولی یه مامانی میشم که از صدتا رفیق واسش باحال تره

بهش اجازه میدم وقتی ۱۱ سالش شد بره یوتویوب ولی با نظارت خودن. چون اگه بهش از اون دوران ی آزادی ای رو ندم بعدا بدون خبرم توی هزار تا سایت دیگه میره و تربیت بچم به فنا میره

حسرت تو دلش نمونه بیشتر براش مثل دوست باشم تا مادر مهربون باشم همدم اش باشم طوری که از مدرسه برگشت سریع بیاد برام همچی رو تعریف کنه

اون خودشو دوست داره و بقیه نمی تونن که از اون بدشون بیاد.

بهش یاد میدم که با حرف های قشنگ و گول زننده ی پسر ها گول نخوره و کار هایی که مادرم نزاشت انجام بدم رو با خودش انجام میدم

و این جاست که مامانم میگه :..... ای کاش بچتم عین خودت باشه که بفهمی من چه زجری میکشم ( دلیل : گوشی)😂 پس عین خودم😂

به بچم یاد می دم: می تون به مادرش اعتماد کنه می تونه چیز هایی که می خواد رو درخواست کنه بدونه که دوستای خوب دوستایی اند که باهاشون راحت تری بهش یاد می دم که همیشه بدون توجه به حرف دیگران هدف هاشو دنبال کنه

اگه مادر بشم دوست دارم بچه ام رو جوری بزرگ کنم که هیچوقت تو زندگیش فراموش نکنه خدا رو داره؛

به نظرم سعی می‌کنم که تا حد ممکن در سالم ترین حد ممکن بزرگش کنم. از لحاظ روحی و جسمی کلا سالم باشه. و ذهنیتمم براش خیلی خوب و باز و سالم کنم.

۱. بهش یاد می دم که باید اعتماد به نفس داشته باشه ۲. باید از پس خودش بر بیاد ۳. یاد بگیره برای آینده اش تلاش کنه ۴. تنبلی آغاز همه ی مشکلاته

از انتظار بیجا ندارم می‌زارم خودش تجربه کسب کنه و از دور هدایتش میکنم

اگه یه روز بشم بهش حس امنیت میدم اعتماد کردنو بهش یاد میدم به احساساتش توجه میکنم میزارم آزادانه زندگی کنه و خودم هم مراقبش ام یادش میدم قوی باشه همیشه کنارش میمونم و درکش میکنم هیچوقت سرزنشش نمیکنم و نمیگم فلانی در هر صورت بخاطر داشته هاش بهش افتخار میکنم کاری میکنم بهم اعتماد کنه و یه آدم سالم تحویل جامعه میدم🥲🎀

نمیزارم مجبور بشه بین والدینش انتخاب کنه. برخلاف چیزی که انتظار دارین بگم، واقع بین باشیم، براش محدودیت میزارم که یاد بگیره. اما تن✨️بیه یا ته✨️دیدش نمیکنم. نهایت فقط با حرف. زیاد میبرمش بیرون جاهای سر سبز. خیلی نازش میکنم، البته نه تا حدی که اذیت بشه یا راحت نباشه.

کمکش میکنم که خودش رو پیدا کنه و البته پایه میشم به نظرش اهمیت میدم و بهش نشون میدم که هرکس پشتش نباشه مامانش پشتش هست

با محبت