چرا اعتماد ؟

اعتماد؟ چه واژه فریبنده ای! تو این دنیا هیچ انسانی قابل اعتماد نیست. باید این جمله رو قبول کنیم. چون همه ما یه روزی وا میدیم. وقتی به یه نفر میای اعتماد می کنی، در واقع داری برای یه مدت زمانی(یا کوتاه یا طولانی)خودت رو گول میزنی که این مثل بقیه نیست. و آخرش خودتی که پشیمون میشی. اعتماد فقط به خدا و خودت خوبه. اعتماد به بقیه کشکن.

وقتی به اونجا میرسی که به کسی اعتماد کنی یعنی اون رو دوست داری و وقتی اون رو دوست داشته باشی بدی هاش رو نمیبینی و اعتماد برای این خوبه که حس میکنی ی نفر رو داری اما بخاطر اینکه خیلی قبولش داری و فکر میکنی خیلی خوبه ممکنه یجا ازش ضربه بخوری و این خطرناکه

چون اعتماد همزمان که میتونه به ما بزرگترین کمک رو بکنه، میتونه باعث سقوط ما به پست ترین دره ها هم بشه

اولش خوبه چون بار بزرگی از رو دوشت برداشته میشه ولی ممکن کسی که بهش اعتماد کردی فردی قابل اعتماد نباشه و راز هات یا کاری که کردی و.... رو فاش کنه و یا کاری که گفتی بکنه رو نکرده و ... و در کن خطرناک میشه

از خودم به چی میگم: اگه ریسک کنی میوفتی توی خطر ولی زندگی نیاز به ریسک داره و اعتماد یه نوع ریسک بزرگه

اعتماد کردن فقط وقتی خوبه که طرف مقابل پشیمونت نکنه . از یه طرف خطرناکه چون طرف مقابل ممکنه از اعتمادت استفاده کنه

اعتماد خوبه... ولی اگه کسی اعتمادش از بین بره،اون آدم براش میمیره و دیگه هیچوقت بر نمیگرده

آره اعتماد خوبه چون اگه به یه نفر اعتماد کنی و اون هم آدم درستی باشه قطعا همیشه پشتت وایمیسته و کنارت میمونه ولی اعتماد خیلی خطرناکه چون اگه به آدم درستی اعتماد نکنی حتی امکان داره کل زندگیت نابود بشه...اعتماد خطرناک نیست، یه فاجعه‌ست

اینکه اعتماد خوب باشه یا خطرناک، بسته به آدمش داره ولی زود اعتماد کردن یه ریسک بزرگه. باید قبل از اعتماد کردن، فرد رو بیشتر بشناسیم و درموردش تحقیق کنیم. بعدِ مطمئن شدن، میتونیم کمی بهش اعتماد کنیم. خب...آدمای خوب کم تو این دنیا پیدا میشن. پس باید احتیاط کنیم.

ــــ«به اعتماد شک کن ؛ به شک اعتماد »ـــــ

اعتماد کردن حالت بهتره می کنه می تونی از درد هات بگی دردت کمتر کنی این خوبه ولی وقتی که دگر از اعتماد سوءاستفاده میشه دیگه اعتماد نمی کنی

چون همیشه گزینه ی خیانت روی خط است

آدم ها به همدیگه اعتماد نمیکنن چون دوست دارن اینکار بدن ، اعتماد میکنن چون مجبورن انسان ها اجتماعی زندگی میکنن و برای تعامل با همدیگه بدون اینکه ذهن شون دائم در حالت شک و ترس باشه و دچار فروپاشی بشه مجبورن به بقیه اعتماد کنن و اعتماد کردن در صورتی که همراه با واقع گرایی نباشه خطرناکه و آسیب زاست

به همه که نمیتونی اعتماد کنی مشکل اینه

اعتماد به یه فرد درست زندگیت رو می‌سازه اعتماد به یه ادم سمی زندگیت رو نابود میکنه🥲💔

چون که تو میای با تمام وجودت به کسی اعتماد میکنی و همه ی راز هات رو بهش میگی . بعد حالا اگه به ادم درستی اعتماد گرده باشی اوکی . ولی اگه به یه ادم نادرست اعتماد کرده باشی (شبیه مامانم حرف میزنم) ...تبریک میگم ! یه کاگردان ترکی از زندگیتون یه فیلم میسازه وکلی پول به جیب میزنه

به نظرم چون اگر به فرد خوبی اعتماد کنی ، نتیجه ی خوبی خواهد داشت ، ولی اگر به فرد اشتباهی اعتماد کنی ، قطعا نتیجه ی بدی خواهد داشت ، مثلا همین خود من ...

خوبه اگه به آدم درست داده بشه ، خطرناکه اگه آدم غلط اون رو خراب کنه .

خوبه چون میتونی همه چی رو بهش بگی ولی خطرناک چون ممکنه اعتماد رو نداشته باشه و پوف! همه چی رو لو بده و دلتو بشکونه...

فقط وقتی اعتماد می‌کنی آروم میشی و فقط وقتی اعتماد می‌کنی از پشت خنجر میخوری...

به نظر من که هیچوقت و به هیچ کسی نباید اعتماد کرد چه خطرناک باشه چه نباشه

هر چیزی یه نیمه خوب یه نیمه بد داره. اعتماد هم همینطور خوبه که یه فرد باشه به اون تکیه کنی تا اون تکیه بهت آرامش بده ولی وقتی اون تکیه گاه از بین بره و اون آدم دیگه مورد اعتماد خودت نباش چه فایده ای داره تو کم کم داشتی به تکیه کردن عادت می کردی ولی اون از بین رفت.

چون اعتماد دو لبه‌ است؛ هم می‌تونه زندگی رو راحت‌تر کنه، هم می‌تونه بی‌دفاعت کنه

اصا اعتماد چیه🤔

چون اعتماد یعنی تکیه کردن به یه نفر بدون نگرانی درمورد آینده و عواقب، ولی همچنین یعنی آسیب پذیر بودن

به همه بی اعتماد نباش ولی اطمینان کامل رو نداشته باش و کل زندگیت رو روی اعتماد یه آدم نذار مگر اینکه خیلی بشناسیدش.چون اتفاق های روزمره روی اون فرد تاثیر میذاره و ممکنه تصمیم های خطرناکی بگیره🧭

چون اعتماد کردن خودش به تنهایی عالیه ولی اینکه به کی اعتماد کنی مهمه چون ممکنه به شخص اشتباهی اعتماد کنی اونوقت آسیب هاشو خودت میبینی و میفهمی چرا خطرناکه