دلیل بزرگ شدن؟

اینکه دیگه برای چیزای کوچیک ذوق نکردم و گوشه گیر و شدم 🙃

فکر نکنم ما دخترا بتونیم تو تستچی اینو بگیم ها😂

خوشبختانه روحیه ام جوریه که : بزرگ نشدم، بزرگ نمی شوم و بزرگ نخواهم شد ! تاداااا✨️ 🎉 " تا ابد در اعماق وجودم یک عدد جوجه اردک باقی خواهم ماند ! ✔️ "

وقتی دیگه با خاموش کردن برق ندوییدم زیر پتو:>

نمی دونم. من هنوزم بچه ام.

چرا نسف مسابقه ها شدن دلیلت واسه فلان چیز خب یعنی چی بزرگ شدن که دلیل نمیخواد آدم بزرگ میشه😭

اون لحظه‌ای فهمیدم بزرگ شدم که بعداز ۱۷ سال رفاقت،کسی که بعدکلی حرف بدبهم کات کرد، یه سال بعد گفت بیادوباره مثل قبل باشیم و من دیگه نتونستم،اونجا بودکه فهمیدم بزرگ شدن همیشه باتجربه‌های قشنگ نمیاد؛گاهی با یه تلنگر تلخ می‌فهمی عزت‌نفست از نوستالژی مهم‌تره.قبلاً شاید هرچی می‌گفت رو می‌بخشیدم فقط چون نمی‌خواستم از دستش بدم، اما این‌بار دیدم دیگه نمی‌تونم خودمو کوچیک کنم.اون روز فهمیدم بچگی تموم شده؛ چون برای اولین بار انتخاب کردم درد کشیدن کوتاه رو به ادامه دادن رابطه‌ای که ارزشم رو ندیدترجیح بدم

الان دیگه مثل دوران کودکی به پدرم نزدیک نیستم خیلی دور شدیم

افکارم فرق می کنه ذهنیتم عوض شده

بچه‌ها وقتی اتفاق بد می‌افته زود خوب میشن، راحت اعتماد میکنن، نظراشونو بی‌پرده میگن، وقتی حرف میزنن با دلشونه نه با فکر، مهربونیشون ناخودآگاهه. اما وقتی تو بعد هر اتفاقی ساعت‌ها اورثینک می‌کنی، بی‌خوابی میکشی، تا ماه ها راجبش ناراحتی، وقتی میخوای نظر بدی سکوت میکنی چون مطمئن نیستی یا نمیدونی واکنش بقیه چیه، دیگه اون معصومیت و اعتماد راحت رو نداری و قبل هر حرفی فکر میکنی… میفهمی تغییر کردی. من خودم تا یه سال پیش اونجوری بودم و باورم نمیشه آدم تو یه سال میتونه اینقدر عوض بشه.

این که تونستم دیگه به جای این"😂" از این "🤣" استفاده کنم🤓

دیدم که هر ثانیه دارم رفتارهای خودمو آنالیز می‌کنم و مثل چی دنبال شناخت و بهتر کردن خودمم. برام آینده‌م و روابطم، حتی هر دوستی کوچیکی که داشتم، مهم شده بود. مهمتر از همه همش داشتم سعی میکردم خودم رو بپذیرم و دوست داشته باشم. چیزی که تا قبلش توی بچگی و نوجوونی یا دنبالش نبودم یا هرکاری می‌کردم انجام پذیر نبود. :))

اینکه سر حرفا و نظرات دیگران ناراحت نمیشی و اهمیت ندارن برات

هنوز فکر نمیکنم بزرگ شده باشم چون یه سری چیزا هست که حتی اراده کنم نمیتونم ازش دست بردارم

رسیدن به هدف

دیگه حواسم به خط موزاییک نبود:(

وقتی بزرگ میشی اختیار همه چیز دست خودته

حس هایی جدید رو تجربه کردم، حس هایی که نمیتونم توصیفشون کنم و معتاد شدن به آهنگام

میخوام سوال رو به °۱.چرا بزرگ شدم° و °۲.چرا میخواهم بزرگ شوم° تغییر بدم ۱. آرزوی بچگی ۲. فرار از این سنی که نه بچه ای ، نه بزرگسال..فرار از سنی که حق دخالت توی کار بزرگتر ها نداری مثل بچه ها و مسئولیت داری مثل بزرگتر ها..و از همه مهم تر..اهداف..رسیدن به اهداف..از الان تلاش میکنم که زنده بمونم،خودم رو دوست داشته باشم، تلاش کنم و برای آینده ام حتی اگر لازم شد از بچگی (یا نوجوونی بهتره بگم) بگزرم.. برای اهدافم.. برای اهدافی که وقتی بچه بودی فقط فکرش رو میکردی ولی حالا میتونی انجامش بدی

من صادقم. راستش ویژگی خاصی باعث‌شده ایم فکرو بکنم هنوز مثل بچه هام. فقط ظاهرم تغییر میکنه و مثلا مقدار پول مورد نیازم برای هر ماه دووم آوردن از ۲ میلیون میرسه به ۱۰ ۲۰ میلیون😂👍

وقتی متوجه شدم دیگه حاضر نیستم برای دریافت تائید والدین کمالگرا و انتقادی‌م هر کاری انجام بدم و بیش از حد برای نمره های عالی گرفتن و درس به خودم فشار بیارم.

منظورت چیه که هنوزم بچه ام؟👺

موقعی که درد واقعی رو فهمیدم و تجربش کردم فهمیدم دیگه شادی های کودکیم تموم شده و دیگه بزرگ شدم.

دوست ندارم خیلی زود بزرگ شم اما این رو دوست دارم که از نظر عقلی رشد کنم و اینکه فهمیدم بزرگ شدم زمانی بود که با هم سن و سالام فرق داشتم

وقتی فهمیدم که دیگه باید مسئولیت پذیر باشم.

دیدم که مثل دوران کودکی تباه و شاد نیستم

ریش و سیبیل 🧙‍♂️ ♀️ با این که دخترم

از وقتی که مامانم مجبورم میکنه کار، خونه انجام بدم🤣😭

فک میکنم هنوزم بزرگ نشدم چون خیلی چیزا هست که باید یاد بگیرم تا بتونم بگم بزرگ شدم

دیگه میل به بازی با بچه ها رو نداشتم و تنها تر شدم (البته تستچی من رو تنها نذاشت)

وقتی انقدر شکست خوردی که دیگه از شکست نترسی و آنقدر تجربه داشته باشی که برای کار هایت استدلال کنی به نظرم تقریبا بالغ شدی هرچند هیچ وقت کامل بالغ هیچ کس نمیشه

گذر زمان ،علایقم: چون دیگه به خیلی از چیزایی که تو بچگی علاقه داشتم علاقه ای ندارم ، احساساتم ، رفتار هام ، اخلاقم

وقتی فهمیدم عکس بدون فیلتر قشنگ تره✨✨✨

من هنوز همون بچه کوچولوی ۵ ساله م🙏🏻

از وقتی وارد سوال مدیا شدم...از وقتی ذهنیتم تغییر کرد

هعییییی طرز فکر و دغدغه هام❤️‍🩹

نمیدونم والا هنوزم بنظرم بچه ام 😔

بعضی ها به تصمیم من حرفای من اهمیت می دهند پس زدن حرف برایم مسئولیت پیدا کرده انتخاب هام مهم تر شدن

از وقتی شروع کردم گوش دادن به حرف های بزرگ تر ها و اینکه هیچ چیز اینطوری که فکر میکردم شیرین نیست

اینکه دیگه راه برگشتی نیست

یکی وقتی که به خودم اومدم و دیدم که مسئولیت هایی دارم و باید برای زندگیم تصمیم بگیرم، و دیگه زمانی که سعی کردم به جای قضاوت آدمای اطرافم درکشون کنم.(البته کی گفته بزرگ شدم، من هنوز بچه‌ام🤓)

وقتی یه نگاه به رفتار های الان و بچگیم انداختم دیدم من همون دختر بچه هستم و فقط سنم رفته بالا و علایق هام تغییر کرده ولی به رفتار دوستام و خودم نگاه کردم دیدم خیلی متفاوته.

خارج شدن از مدرسه،زندگی مستقل،آرزوهام

دیگه دوست ندارم بزرگ بشم:)

وقتی فهمیدم برای زنده موندن به غذا نیازه برای غذا هم به پول نیازه و برای پول هم کار نیازه