دلایل تنهایی

می ترسم اونا باهام دوست نشن و مسخرم کنن

من ارتباط میگیرم اکثرا ولی یکی از دلیل هاش می‌تونه این باشه که تو هنوز تو خلع تنهایی گیر کردی و میترسی.

من با همه دوست می شم سریع مگه اینکه بهم یا به دوستام بی احترامی کرده باشه🙂

خب واقعا احساس خیلی بدیه که نتونی با کسی ارتباط برقرار کنی به نظر من که خودمم تجربش رو داشتم شاید دلایش این باشه که حس کنی به اون جمع تعلق نداری یا چون دوستای قدیمیت اینجا نیستن حس کنی که نتونی با کسی ارتباط برقرار کنی یا فکر کنی بقیه به خاطر اینکه کم حرفی فکر کنن که آدم مغروری هستی که تنهایی یا ... اما من درک می کنم مخصوصا وقتی مدرست تغییر می کنه و به یه مدرسه می ری که هر کسی نمی تونه بره برای همین خیلی از دوستای قدیمیت نیستن پس سعی کن که کنترلش کنی و خود واقعیت رو به اونا نشون بدی تو می تونی

آدما بهم لقب رو مخ بودن دادن.نمیددنم چرا اینطوری می کنن باهام.من همیشه تمام تلاشمو میکردم از جون مایه می ذاشتم تا به همکلاسی هام کمک کنم ولی اونا فقط بی رحمانه و بی ادبانه انتقاد کردن.فقط چون سرکلاس وقتی معلم سوال میکرد سریع می پریدم حواب میدادم و ذهن سریعی داشتم و معدلم بیست شده و همزمان تو هزار تا مسابقه غیر درسی مقام آوردم.نمیدونم شایدم خسادته.واقعا درکشون نمی کنم.ولی این دوستی نداشتن شده سوهان روحم و جدیدا خیلی بدتره.خیلی خیلی.اصلا هم نمی دونم چه جوری حلش کنم.

میترسم باهاش احساس راحتی پیدا کنم و بعد ازش سو استفاده کنه و از پشت خنجر بزنه بهم

بخاطر اینه که اون فرد نمیتونه به کسی اعتماد کنه و همینطور خودشو لایق تنهایی می‌دونه یا اینکه تنهایی برای جای بهتری نسبت به شلوغی هست من خودم تنهایی رو دوست دارم و نمیتونم یه جمع شلوغ رو تحمل کنم ( حتی از پدر و مادرم هم فرار میکنم عادیه ؟ )

بی اهمیتی اونا نسبت به خودم

از بچگی یاد گرفتم بیان یا بروز احساساتم مساوی با درده پس گفتم تموم شدن همشون و دیگه تموم شدن بدون صدا و بدون اینکه کسی اصلا بفهمه وجود داشتم