نام شهرت را با شعر بگو

دارد سوغات گز خوش مزه وخوش طعم دارد جا های دیدنی مثل سی وسه پل دارد مرد مانی مهربان. کمی آلودگی دارد این شهر زیبا با این حال من دوستش دارم. لایک بکنین هرکی لایک کنه دعا میکنم نمره ۲۰ شه🥹🥺 ____________________________________________ اصفهان🤍

شهر من زیباست با دریایش شهر من زیباست با نخل هایش گرم است آب و هوایش خوشمزه است غذا هایش جنوبی است مردمانش شیر مرد است مردمانش رییس علی است پهلوانانش بوشهر است وطنم زادگاهم امیدوارم خوشتون بیاد .....!

ما همه پایتخت ایرانیم و چلو کباب خوریم🤝🏻🗿 هی بر صف برج میلاد حمله می بریم🤝🏻🗿 هی برج میلاد🤝🏻🗿 هی پارک پردیسان🤝🏻🗿 هی یک جای تمیز🤝🏻🗿 هی اصن شاعریت😂💔

اهل کاشانم روزگارم بد نیست تکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن ذوقی...

یکی شماره فردوسی ب من بده باهاش کار کوچیک دارم

شهری کثیف و الوده پر آدمای جاهل و وامونده شهری که ترافیک داره حیوون و میمون نداره شهری که خرج زیادی داره مشکل و بدبختی داره شهری که هزینش زیاده دلاراش هم ۶۰ تومنه با لحن بخونید شعر میشه 😵😭❤️ آقا زحمت کشیدمااا یه لایکمون نشه؟

انگشت به لب کنار ایوان تو باشد آن زائر دلخسته که مهمان تو باشد از روی ادب بوسه زند کنج ضریحت شاد است که چندی به خراسان تو باشد ای جا مدینه نیست نه این جا مدینه نیست پس بوی عطر کیست که مثل محمد است؟ حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای این جا برای عشق شروعی مجدد است بله، شهر من‌مشهد است!

سنه دیلر منی دیلر اسم شهر ارومیه که این بیتی از شعر معروفه ترکاس

آلودگی، گرانی اسمشو تو میدانی؟ ترافیکا زیاده همش واسه یه باده زندگی توی این شهر دردسرایی داره هرکی توی اینجا نیس تابلوعه که بیکاره ولی بازم به هر حال اینجا خیلی عالیه البرز و قم، اصفهان جای تهران خالیه

حیدر بابا دنیا یالان دنیادی! سلیماندان نوحدان قالان دنیادی… اوغول دوغان درده سالان دنیادی هرکیمسیه هر نه وئریب آلیبدی… افلاطوندان بیر قوری اود قالیبدی! حیدر بابا یولوم سنن کج اولدی… عمروم کچدی گلممه دیم گج اولدی…

شهر تبریز است و جان قربان جانان میکند...!

بوی جنگل بوی باران میدهی بوی شالیزار گیلان میدهی (رشت.شهر باران های نقره ای)

شهری پر از راز پر از قصه و اواز شهری با شاعر های معتبر که نبودند از دنیا بی خبر شهر مردم مهربانی که ندارند از بدی توانی شهری دارم با رازهای زیاد شاعر هایی داشتم به نام حافظ و سعدی که داشتن سخن و پندی اگر نبودم در این شهر چه میکردم،چه میکردم؟) با افتخار شهرم شیراز🙂✌🏻

شهر من شهر امام هشتم است شهر شادی گربه ها و مردم است

زخم تاریخ درونش جاریست مرده رودش نگران من و توست

بخدا خیلی زحمت کشیدم😁😂 (خَلق در بالا یعنی مَردم)

قطره ای آبِ خنک روی سرم حس می‌کنم باران ندیده‌ام اینجا، گویا کسی تف می‌کند با هر قدم از روی فرونشست ها می‌پرم کشاورزی می‌بینم که در زاینده‌رود تف می‌کند

ای قدمت تاریخ، تو را همره و آغاز اقلیم بلند اخترِ شعر و ادب و راز! گستره به دامان چمن، بید و صنوبر سر بر زده سرو تو به گردون، زسر ناز آوازه‌ی تو شهره‌ی سرتاسر عالم خنیا گر افسانه سرا، موطن ممتاز ای شعر تو را ورد زبان عالِم و عامی صدلشکر احساس، تو را حامی و سرباز دامان تو معراج ادیبانه‌ی حافظ تا عرش غزل، کرده خداوندی و اعجاز لایک?💓

امشب شب رقص و ساز و آوازه مرغ دل من در اوج پروازه با بندری های ساحل کارون با هم نفسی که اهل اهوازه امشب دل من هوس رطب کرده عاشق شده از عشق تو تب کرده 😂😂💃💃💃🕺🕺🤷‍♀️ چه کنم دیگه

با سلام و ارز ادب اهل تبریزم و شعر و ترب.

نمیتونم شعر طنز بگم ولی این شعر مخصوص شعر ماست هر چند که از روی کریمان خجلیم غم نیست که پرورده این اب و گلیم در روی زمین نیست چو کرمان جایی کرمان دل عالم هست و ما اهل دلیم

چخماز كیوی نین گوللی چیچكلی باغی یاددان یاشیل چمنی آرخی چایی چایلاغی یاددان آغلار بولودی گویده ، گولش غنچه سی یئرده مشرق‌دن اسن سلّمی آخشام چاغی یاددان البرزون اوزون زنجیره سیندن ساوالان تك اول قارلی وقارلی عجمی آق داغی یاددان گوركملی ، سویملی هروون با غی بهاری دورت بیر یانی نین لاله لری ، زانباغی یاددان حاجت بولاغی ، كورپی باشی ، نور علی چایی قازلار كوچه سی ، قئزباخانی ، اونداغی یاددان گؤی یال ، قوشا داش ، داشلی یاماش ، كورپی بولاغی رستم داشی ، بهمن دره سی ، خان باغی یاددان

گفتم غم گرما دارم. گفتا غمت سر آید گفتم خونه قدیمی من شو. گفتا اگر برآید گفتم ز مهر ورزان رسم سرما بیاموز. گفتاهنوز زمستانم را ندیدی. گفتم که دیدن مسجد جامعت مارا به آرزو کشت. گفتا تو آدم باش خود مسجد جامع می آید گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد. گفتا خنک نسیمی کز کوه و کویر آید. گفتم دل رحیمیت کی عزم هوای خوب دارد. گفتا به تو ربطی ندارد گفتم زمان سرما که چه زود سر آمد. گفتا خموش بنده خدا همین هم را ازت میگیرم جواب:یزد🫠

این چنین است هوا آلوده و این گویمت نامش این را از همه دنیا و عالم گویمت نامش این را در ترافیک های چندان گویمت نام این شهر جهان را تهران گویمت وقتی با شعر حافظ قاطی میشه 🥲 حقم نیست خدایی 🥺

اتل متل یه شهره شرقیه ولی تو غرب‍ه یه شهر کوچیک هستش سوغاتش باقلوا هستش همسایه های شهرمون کشتن همین چند روز پیش رییس‌جمهورمون اسمش شبیه گرگان اسمش رو بگو تو یالا

نگاهم کن که خشکیده ام صدایم کن دم آخر که بی امید پوسیدم کدام بدخواه دستانی چنین خشکانده رگ هایم که خاموش می سپارم جان میان رنج و دردهایم تو ای ایرانه مام من (ارومیه)(زیاد بود همینقدرو گذاشتم)

از کوچه‌های خیس گیشا تا کافه‌های گرم دربند از برج میلاد کمی کج تا کوه مغرور دماوند

آمیختن طبیعی رنگ ها چون پیوند عاشقانه انسان ها زیباست رنگ آبی رنگ خاکی را در آغوش می گیرد چنان که آسمان زمین را و از این پیوند ،درخت و سبزه و گل و گیاه و دریاچه و جویبار پدید می آید نقاش همچون باد بر رنگ های گزیده خویش می وزد و از این وزش بر دریای کوچک رنگ، موج ها و حباب ها پدید می آید و دشت و صحرا و برف و بوران و طوفان نقش می شود گیلان! نقاش نقطه ای از رنگ را همچون موج وسعت می دهد و چشمی پدیدار می شود، چشمی بر آسمان کویر چشمی در زیر زمین چشمی بر لب دریا و یا چشمی که چون خورشید

اینجا ایرانه یعنی شهری که پر از موزه های شاه است اینجا برج داره با آدم های معروف دیگه خودت بگو اینجا کجاست همه برای کارای خاصیت میان اینجا

از برج میلاد و برج آزادی/ تا ولیعصر و خیابان سعدی تا کوچه پس‌کوچه های انقلاب/ جمله در آن شهر، همه در آن قاب آن کاخ موزه‌ها و آن عمارت ها/ آن هیاهوی بازار تجریش، جمعه عصرها زیباست، دل‌انگیز است، پر از خاطره‌ست/ اما امان از کودکی که آن سوی پنجره‌ست با جعبه ای در دست، پر از دستمال/ می‌زند برای سکه‌ای بال‌بال اما امان از آن جوان خسته/ از بیکاری، روی قالی در کنجی نشسته آلودگی هوا، تیرگی بوی دود/ خسته‌ام از ترافیک بی‌مقصود با این همه، همچنان دلربا/ تهران است دیگر، بی‌نهایت زیبا!

اگر آن ترک شیدایی به دست آرد دل مارا به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را نکته:توجه به ترک شیرازی کن

خوشا شهر شیراز و فرخ دیارش کز او ملک ایران بود افتخارش “نورانی وصال” به شیراز شاید مرا زندگانی که اینجاست جای دل و دلستانی گلستان بُستان سعدی است شیراز که هر سو کند گلبینی و گل فشانی " نظام وفا"

بـا هـوای دل‌فــریـب و بـا فـضای بـا صـفـایـت در هــوای آن فـضـا و آن صـفــا و آن هــوایـم سـرزمـیـن چـشـمـه‌ها و میوه‌های خوشگواری بـاغ و بـسـتـانِ تو باشـد دلنـواز و جـان‌فـزایـم چـشمه‌هایت قطره‌های اشکِ شویشِ روزگار است با خـروش و جـوشِ آن‌هـا، بی‌نیـاز از هر فـضـایــم

من آمده ام از اونور ایران اما من آمده ام آورده ام قطاب را من آمده ام خبری از قنات نیس ؟؟ من آمده ام قناعت اینجا بیست از شهر قنات و قطاب و قناعت (یزد)

به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانی

چو شهر ورشو سازان ز شهری در فرانسه ز اشعار صامت تا علامه فاضل از کوچه‌ های جعفری تا سخنان آیت الله همه باهم سخن میگفتند این عاشقان دلباخته حدس بزنید اسم شهرم چیه؟ با ب شروع میشه با د تموم میشه

راستش منم فقط همون شعر سهراب سپهری به ذهنم می‌رسید😂 (اهل کاشانم، روزگارم بد نیست..) ولی دیدم دوستان نوشتن، پس من یه شعر از اعظم کلیابی رو می‌نویسم: پرورده در این دیار و سامانم من چون عطر گلی رونق بستانم من اهل هنر و اصالت و شعر و شعور از شهر گل و گلاب کاشانم من

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل مارا به خال هندویش بخشم سمرقندی بخارا را😂😂 (ولی هیچکدوم شهر من نیست چرت نوشتم😐)

اینجا همش دعواعه بعضی مواقع خوشحالیه شهر من پر از آلودگیه تو تهران گرونیه رو مخه هر ثانیه

ایا یا ایها ایلام ادرکایا و ناولها که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها

آن شهری دور به تهران در استان گیلان که سوغاتش چای چای اصیل است. لاهیجان

شهر من ، بام سبز ، عطر چای / شالیزار ، راست قامتان چون کمان وقت نشاء / آسمان آبی ، دریا آبی ، کوه ها سبز ، دشت ها سبز هنگام بهار

پای همه ی ایرانه دارای بزرگترین ساختمونای ایرانه بزرگترین شهر ایرانه اگه گفتی چیه؟

سر شازده حُسَین سه نفرو کشتن اگه تونَم بودی تونَم میکشتن

نمدانم چه بگویم از این مبهمی اما چو در آن شهر بمانم خودت نامشو حدس بزن 😂😂

در این جا نیست کس آگه ، ز ناکامی و محرومی هوایش بسکه راحت بخش و دلجو اتفاق افتاد کنون دارد بروجرد از رواق و طاق این منظر همان رونق که دارد بوستان ، از لاله و شمشاد چو طوفان خواست تاریخش ز استاد خرد ، گفتا مدام این خانه بادا یارب از احسان وجود ، آباد بروجرد:)

در داستان ها میاید هر قدم نامش ، مرکز و سازنده ی ایران زمین است تهران !. گر نباشد هوایش آبیِ‌آسمان ، ولیکن رنگ دل مردمانش است آبیِ پاکی .

بگذار ببارد همه باران الهی تا پر بشود خرمنم از سنبل مشکین در صنعت گردشگری امروز خلل نیست تا سر به فلک می کشدم کاکل مشکین "بابایی" ما عاشق سرمست خیاو است دل می بردش آب رخ قل قل مشکین [[تیمور زمانی]]

هِزاران ازهَزارانِ سته بان رَز و انجیر و بادام و چنارش نمادی از نیاکانِ سته بان

گرد و غبارش زمین گیرت می کند کوری را حرفه ی چشم بصیرت می کند ماشین هایش تک و توک خارجی اند گاها تیون شده و برخی قاچاق.چی اند خانه ها کوچک و اندر یکدگر مردمش با وفا و یاریگر سرخس البته شهر من نیست ولی الان توشم دیگه چیکار کنیم😂مصراع آخرم محض قافیه بود خیلی جدی نگیرید یهو وسط خیابون چاقو خوردید من پاسخگو نیستم😑

قاین به نوبهار چه زیبا وبا فر ،است چون بوستان تمام فضایش معطر است دارد هوای معتدل وباد خوش نسیم آب و هویش از همه ی شهرها ،سر است جان زنده می شود زدل انگیز عطر آن همچون بهشت شمّه ای از لطف داور است یکدم بیا به مسجد جامع نظاره کن درآن مکان که نغمه ی الله اکبرب است شاهیک را ببین وبنوش آب خوشگوار تصدیق کن که چشمه ای از آب کوثر است نتونستم کامل بزارمش