زندگیت‌رو‌توی‌یه‌جمله‌شاعرانه‌توصیف‌کن:")

ماه کامل از هلال ماه زیبا تره چون ما نقص هاشو هم میبینیم ولی هلال ماه فقط نورشو میبینیم، هیچ کس کامل نیست و این نقص هاست که مارو زیباتر می کنه. (مخم پوکید لطفا لایک کن.)

درمن‌انگارکسی‌درپی‌انکارمن‌است..

ماه، تمام لکه هایش را برای خود نگه می دارد و نورش را به زمین میفرستد و چه سخت است ماه بودن

زندگی چیست؟زندگی یک بوم نقاشیست،که در آن از پاک کن خبری نیست! زندگی من:بی تی اس،آهنگ،گربه،هنر،شیرکاکائو،کتاب،دارک آکادمیک:">

بلد نیستم شعر بگم🗿

هر چه تبر زدی مرا_زخم نشد جوانه شد

مکرراً تکرار می‌شوند؛آدم ها، روز ها، شب ها، دم پیش از بازدم و بازدم پس از دم. و زمان، همان افعیِ حلقه زده به دور گردنم؛ مسببِ خفگی‌ای غریب

زندگی من که نمیدونم چه شکلی

گیرم غم روزگار سنگین باشد/گیرم دل بی قرار غمگین باشد/باید بکنیم بیستونی در خویش/تا آخر شاهنامه شیرین باشد در عالم بی وفا کسی خرم نیست/شادی و نشاط در بنی آدم نیست/آن کس که در این زمانه اورا غم نیست/یا آدم نیست یا از این عالم نیست بی تفاوت مینشینم از سر اجبارها....این یکی کل شعره زندگی خیلیامونه ولی جا نیست بنویسمش :)