ببخشید دیگه ، جدا نمیتونستم اینو نذارم..
![عکس](/frontend/images/tests/items/172520247896.jpg)
فلاش دوربین ها ، بوی عطر حاضران که درهم پیچیده شده بود و مقادیر زیادی کورتیزول . خب ، شاید این نتواند کل حس و حال آن لحظه را توصیف کند اما درهر حال بخشی از آن است .
" جانا ؟" به سمت صدا برگشت :
مامان ! آن زن با موهای بلوند
جلو آمد : میخواستم ببینم حال دخترم چطوره؟ و واقعا برای همچین افتخار بزرگی آماده... ها؟ بازم که داری میلرزی ! دختر با دستپاچگی جواب داد : آ.. خب بخاطر..سفیدی چشم های مادر روبه قرمزی رفت و با صدای بلند داد زد : فکر میکنی من هیچی نمیدونم ؟ اضطراب اجتماعی چیه دیگه! بچه های من باید سربلند باشن.. آهی کشید و با صدای آرام تر ادامه داد : همش بخاطر اینه بدون سایه پدر بزرگ شدی؛ خب ، الان مهم اینه تمام مدت لبخند میزنی ، لکنت نمیگیری ، نمیترسی و.. جانا با صدای حرص درآوری جواب داد : و تبدیل میشی به همون رباتی که من میخوام ! قبل اینکه مادرش جوابی بدهد چرخید ، از او دور شد و از پله های سکوی چوبی بالا رفت . پله های سکو آرام ناله میکردند . سعی کرد نگاه تندی به پله ها بندازد شاید ساکت شوند اما مگر چه فایده ای داشت ؟ روی سکوی چوبی رفت . مدیر مدرسه با خوشرویی یک لوح تقدیر ( به عقیده جانا فقط یک کاغذ مسخره
بود ) به او تحویل داد گویی که هدیه تولدش باشد . خبرنگاران تند تند روی دکمه های دوربین خود میفشردند و عکس میگرفتند ؛ قبل از سخنرانی با خود فکر کرد : بیچاره دوربین ها ! اگر مثل ما دهان داشتند حتما اعتراض میکردن ، البته حتی تحمل یه دوربین از تحمل یه آدم... در این حین مدیر با بازویش به پهلوی او کوبید : آم ، عزیزم ! جانا مثل فنر از جا پرید و شروع به حرف زدن کرد : سلام ! امیدوارم.. امیدوارم حال و احوالتون خوب باشه . با تشکر از مدیر عزیزمون که بساط این مراسم رو فراهم کردن ( تلاش میکرد با مشت در دهان مدیر نزند ) و ممنون از همه مهمانان که تشریف آوردین . همچنین از همکلاسی های کلاسم ، یعنی ۹۰۳ ممنونم که حسابی من رو تشویق کردن و از خودم ممنونم ، به امید موفقیت های بیشترم !( همه حرف هایش دروغ محض بود ) . دختر جوانی از میان جمعیت گفت : البته ، البته ! تو جوون ترین نویسنده ماهری هستی که دیدیم! موج سوالات خبرنگاران روانه شد : چرا دائم از یک سبک داستان مینویسی ؟ ، همکلاسی هات گفتن آدم گوشه گیری هستی ! ، واقعا ؟! خوب نیست دختر نوجوونی مثل تو تنها باشه ، تاحالا از نوشتن پشیمون نشدی ؟؟ ، راز لبخند زیباتون چیه ؟ ، خیلی ها معتقدن نباید برنده جایزه بهترین نویسنده سال میشدی . با شنیدن جمله آخر سر جانا روبه پایین رفت ؛ واقعا بد مینویسی !، چرا داستان هات پند آموز نیستن؟، بهترین نویسنده سال ؟ بدترین نویسنده سال چطوره ؟! ، سرت رو بالا بیار و به سوال های بقیه جواب بده ! صدای مادر در گوشش طنین انداز میشد : لبخند بزن ! لببببب...خند بزن! لبخند.. بزن ! با اعتماد به نفس ظاهری سرش رو بالا آورد و گفت : ممنونم که تشریف آوردین ؛ و سکو را ترک کرد . مسئولین مدرسه بهتر با مهمانان سروکله میزدند.
8 اسلاید
نتیجه
مجموع امتیاز شما
امتیاز
تعداد پاسخ صحیح
تعداد پاسخ غلط
درصد صحیح
شما به درصد سوالات پاسخ درست دادید
اگر پسندیدی، لایک کن و به سازنده انرژی بده!
27 لایک
خیلیییییییییییییییییییییییی قشنگ بود✨
حقیقتا قلبم را بدست آوردی🙈✨
واقعا خوندی ؟؟ ممنونم
هاهاه ، کار من همینه🌹
میتونم ازش استفاده کنم؟ تو چنلم میزارم خواستی لینک بدم جوین شو
سیو میکنم بعدا با حوصله بخونمش
امیدوارم خوشت بیاد
خیلی قشنگ بودددددد🥹❤
واقعا خوندی ؟؟ ممنون
آره کامل خوندم:)
بیا واقعیتو قبول کن که متنت طولانی بود و من فقط اس اول رو موندم بقیه حال نداشتم💀💔
ولی همون است اول زیبا بود ایول
اس اول*
خودمم میدونم برای همین بین حذف کردن و نکردنش مردد موندم
ممنونم!
نه سلطان حذف نکنی حیفه
به انگشتایی که این همه تایپ کردن فک کن💔
۲۰ دقیقه بیشتر طول نکشیدا.. ولی چشم
خیلی قشنگ بود :)
واقعا خوندیش؟؟ ممنونم
اره ولی نصفه هر زمانی که وقت کردم کامل میخونمش
قشنگ بود💗🎀
برادر واقعا حال خوندنشو داشتی؟؟ دست مریزاد و.. ممنوننن
منم نداشتم