پرونده مرد سامرتنی، حل نشده!

پرونده ای که با گذشت تقریبا ۷۰ سال هنوز حل نشده...

صبحِ اول دسامبر ۱۹۴۸، مردمی که برای قدم‌زدن آمده بودند، کنار شن‌ها به چیزی برخوردند که ابتدا فکر کردند یک مرد خسته است. یک مرد با لباس مرتب، کراوات زده، شانه‌های صاف… نشسته تکیه داده به دیوار ساحل، انگار فقط خوابش برده باشد. اما چشم‌هایش بسته بود و دیگر هیچ‌وقت قرار نبود باز شوند

هیچ زخمی، هیچ نشانه‌ای از درگیری نبود. فقط یک خواب آرام… بیش از حد آرام. طوری که انگار خودش تصمیم گرفته باشد همان‌جا تمام شود. پلیس که رسید، اولین سؤال ساده بود: «او کیست؟» اما جواب ساده‌ای وجود نداشت. هیچ کارت شناسایی، هیچ آدرس، هیچ نشانه‌ای. حتی اثر انگشتش هم جایی ثبت نشده بود. لباس‌هایش تمیز بود، مرتب… اما انگار برچسب‌ها و نشانه‌های هویتی عمداً از بین رفته بودند. مثل کسی که نمی‌خواهد هیچ ردّی از خودش باقی بگذارد. اما راز واقعی، کمی بعد پیدا شد...

در جیب کوچک او، یک تکه کاغذ تا شده بود. روی آن فقط دو کلمه نوشته شده بود: Tamam Shud «تمام شد.» کاغذ از آخرین صفحه یک کتاب شعر عمر خیام جدا شده بود. انگار مرگ، با یک جمله شاعرانه امضا شده باشد. چند روز بعد، نسخه‌ای از همان کتاب پیدا شد. داخلش چیزهایی بود که ماجرا را از عجیب به غیرقابل‌باور تبدیل کرد: یک شماره تلفن، و چند خط رمزآلود که هیچ‌کس نتوانست معنایشان را قطعی حل کند

داخل نسخه کتاب شعر عمر خیام که مربوط به این پرونده بود، چند چیز خیلی مهم پیدا شد که ماجرا را مرموز تر میکند

1)شماره تلفن داخل کتاب یک شماره تلفن نوشته شده بود. این شماره به یک پرستار زن در شهر آدلاید رسید. او گفت مردی ناشناس (احتمالاً همان فرد یا کسی مرتبط با او) را می‌شناخته یا حداقل توجهش به او جلب شده بوده، اما هیچ‌وقت هویت قطعی او مشخص نشد. 2) نوشته‌ی رمزآلود در کتاب چند خط حروف عجیب و تکراری پیدا شد، شبیه این: “WRGOABABD / MLIAOI / WTBIMP…” این‌ها به نظر یک کد بودند، اما: هیچ زبان مشخصی نبودند هیچ الگوی قطعی از آن‌ها پیدا نشد تا امروز هم کسی نتوانسته با قطعیت رمز را باز کند 3) نشانه‌های عجیب دیگر کتاب دقیقاً همان کتابی بود که صفحه آخرش جدا شده و روی بدن مرد پیدا شده بود (همان «Tamam Shud») انگار کسی عمداً کتاب را به عنوان پیام نهایی استفاده کرده بود بعضی تحلیل‌ها می‌گفتند این می‌تواند پیام رمزگذاری‌شده یا حتی ارتباط جاسوسی باشد